Τα ψάρια που επιβιώνουν σε ακραία περιβάλλοντα βαθιάς θάλασσας έχουν αναπτύξει την ίδια γενετική μετάλλαξη παρά το γεγονός ότι εξελίχθηκαν ξεχωριστά και σε διαφορετικές εποχές, υποστηρίζουν επιστήμονες ύστερα από έρευνες στην Τάφρο των Μαριανών.
Τα ψάρια της βαθιάς θάλασσας έχουν αναπτύξει μοναδικές προσαρμογές για να επιβιώνουν σε ακραίες πιέσεις, χαμηλές θερμοκρασίες και σχεδόν απόλυτο σκοτάδι, αναφέρει το LiveScience. Αυτά τα είδη προσαρμόζονται στις ακραίες συνθήκες χάρη στις μοναδικές σκελετικές δομές τους, τους τροποποιημένους κιρκάδιους ρυθμούς και είτε διαθέτουν όραση που είναι εξαιρετικά ρυθμισμένη για χαμηλό φωτισμό, είτε βασίζονται σε μη οπτικές αισθήσεις.
Στη ζώνη του Άδη
Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell, οι ερευνητές ανέλυσαν το DNA 11 ψαριών, συμπεριλαμβανομένων των σαλιγκαρόψαρων και των σαυρόψαρων που ζουν στην αποκαλούμενη ζώνη του Άδη – σε βάθος από 6.000 μέτρα και κάτω – για να κατανοήσουν καλύτερα το πώς εξελίχθηκαν σε τέτοιες ακραίες συνθήκες.
Χρησιμοποίησαν επανδρωμένα υποβρύχια και τηλεχειριζόμενα οχήματα για να συλλέξουν δείγματα σε βάθη από 1.200 έως 7.700 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του νερού, στην τάφρο των Μαριανών στον Ειρηνικό και σε άλλες τάφρους στον Ινδικό Ωκεανό.
Τα είδη ψαριών που μελέτησαν οι επιστήμονες σε βάθη από 1.200 έως 7.700 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού
Cell, Volume 188, Issue 5, 1393 – 1408.e13
Η ανάλυση των ερευνητών αποκάλυψε ότι οι οκτώ γενεαλογικές γραμμές των ειδών που μελετήθηκαν εισήλθαν στο περιβάλλον της βαθιάς θάλασσας σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Τα παλαιότερα πιθανόν εισήλθαν στη βαθιά θάλασσα κατά την πρώιμη Κρητιδική περίοδο (πριν από περίπου 145 εκατομμύρια χρόνια), ενώ άλλα έφτασαν σε αυτήν κατά τη διάρκεια της Παλαιογενούς περιόδου (πριν από 66 εκατομμύρια έως 23 εκατομμύρια χρόνια) και ορισμένα είδη μόλις κατά τη Νεογενή περίοδο (πριν από 23 εκατομμύρια έως 2,6 εκατομμύρια χρόνια).
Παρά τα διαφορετικά χρονοδιαγράμματα, όλα τα ψάρια που μελετήθηκαν και ζουν κάτω από τα 3.000 μέτρα παρουσίασαν τον ίδιο τύπο μετάλλαξης στο γονίδιο Rtf1 , το οποίο ελέγχει τον τρόπο κωδικοποίησης και έκφρασης του DNA.
Αυτή η μετάλλαξη εμφανίστηκε τουλάχιστον εννέα φορές σε όλες τις γενεαλογικές γραμμές των ψαριών της βαθιάς θάλασσας, δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης Κουν Γουάνγκ, οικολόγος στο Πολυτεχνείο Νορθγουέστερν της Κίνας.
Συγκλίνουσα εξέλιξη
«Η μελέτη αυτή δείχνει ότι τα ψάρια βαθέων υδάτων, παρά την προέλευσή τους από πολύ διαφορετικά κλαδιά του δέντρου της ζωής των ψαριών, έχουν αναπτύξει παρόμοιες γενετικές προσαρμογές για να επιβιώσουν στο σκληρό περιβάλλον των βαθιών ωκεανών – το κρύο, το σκοτάδι και την υψηλή πίεση», δήλωσε ο Ρικάρντο Μπετανκούρ, ιχθυολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο.
Πρόκειται για ένα παράδειγμα συγκλίνουσας εξέλιξης, όπου άσχετα μεταξύ τους είδη εξελίσσουν ανεξάρτητα παρόμοια χαρακτηριστικά ως απάντηση σε παρόμοιες συνθήκες. «Είναι μια ισχυρή υπενθύμιση ότι η εξέλιξη συχνά επαναχρησιμοποιεί το ίδιο περιορισμένο σύνολο λύσεων όταν αντιμετωπίζει παρόμοιες προκλήσεις – σε αυτή την περίπτωση, την προσαρμογή στις ακραίες συνθήκες της βαθιάς θάλασσας», δήλωσε ο Μπετανκούρ.
