Ο Χρήστος Μάστορας μίλησε για τη ζωή και την επαγγελματική πορεία του, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Esquire και στη δημοσιογράφο Ραφαέλλα Ράλλη. Ο πετυχημένος τραγουδιστής αναφέρθηκε στην πατρότητα, στην ηλικία του και στα όνειρα που κάνει για το μέλλον.
Ο Χρήστος Μάστορας και η Γαρυφαλλιά Καληφώνη πέρασαν ακόμα ένα καλοκαίρι μαζί και μάλιστα κατά διαστήματα δημοσίευαν εικόνες στα social media. Αποφεύγουν να μιλούν για τα προσωπικά τους. Αρκούνται να λένε πως περνούν υπέροχα μαζί και σχεδιάζουν μαζί το μέλλον τους.
Στην ταινία διάβασα πως σε δυσκόλεψαν περισσότερο τα σημεία του ενθουσιασμού και της χαράς, γιατί «έμαθες μεγαλώνοντας να μην ενθουσιάζεσαι». Δεν είναι ένα είδος ματαίωσης, αλλά και ματαιότητας αυτό;
Δεν είναι ότι δεν ενθουσιάζομαι ως άνθρωπος. Είναι ότι δεν το εκδηλώνω πια εύκολα. Όλοι ως παιδάκια είμαστε παραπάνω ενθουσιώδεις. Μεγαλώνοντας μαθαίνουμε την απογοήτευση, κι έτσι ο ενθουσιασμός γίνεται δυσκολότερο συναίσθημα. Μάλλον αυτό είναι το θέμα… Έπαιζα έναν ενθουσιασμένο 20άρη σε κάποια φάση στην ταινία, ενώ κοντεύω τα 40.
Και, δηλαδή, τι θα μπορούσε πραγματικά να σε ενθουσιάσει;
Έχοντας βιώσει αρκετά συναρπαστικά πράγματα στη ζωή μου, νομίζω πως τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό θα τον έπαιρνα αν γινόμουν πατέρας κάποια στιγμή και δεν σου το λέω επειδή θέλω ή το επιδιώκω, αλλά επειδή νομίζω ότι βιολογικά είμαστε κάπως κουρδισμένοι να γεμίζουμε χαρά με το να εξασφαλίζουμε την επιβίωση του είδους μέσα από την αναπαραγωγή.
Σύμφωνα πάντα με φίλους που έχουν κάνει, είναι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο… Λες να είναι καμιά συνωμοσία και να θέλουν να κάνουμε «join the club» και να μας κοροϊδεύουν μετά; (γέλια).
Κοντεύεις, όπως λες, τα 40 σου χρόνια. Ως ορόσημο, κουβαλάς κάποιον συγκεκριμένο στόχο;
Χωρίς πλάκα, λέω ότι είμαι 40 από πέρυσι που ήμουν 38 και κλείνω τα 39 τον Νοέμβριο. Το κάνω κυρίως γιατί μου αρέσει η αντίδραση του κόσμου. Στη ζωή ενός ανθρώπου που ασχολείται με κάτι τόσο αντισυμβατικό, η ηλικία είναι το τελευταίο που περνάει από το μυαλό. Ορόσημο θα αποτελούσε ένα γεγονός που θα με έκανε να διαλέξω καινούργιο μονοπάτι στη ζωή μου, και αυτό στην περίπτωσή μου συμβαίνει πάντα απρογραμμάτιστα και αβίαστα.
