Ο Γιώργος Λάνθιμος παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο της Καθημερινής και αναφέρθηκε μεταξύ άλλων, στην πρόσφατη εξομολόγηση της συζύγου του, που προκάλεσε αίσθηση. Η Αριάν Λαμπέντ είχε αναφέρει ότι κατά την εφηβεία της έπεσε θύμα βιασμού δύο φορές. Είχε περιγράψει τα βασανιστικά αδιέξοδα που αντιμετώπισε και εξήγησε το λόγο που αποφάσισε να βγάλει από μέσα της, αυτές τις τόσο εφιαλτικές μνήμες.
Ο Γιώργος Λάνθιμος μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την σύζυγό του και ανέφερε πως θαυμάζει τα όσα κάνει. Ο βραβευμένος σκηνοθέτης δεν παρέλειψε να αναφέρει και ένα παράπονο καθώς, όπως είπε, παρά τα όσα έχει κάνει η Γαλλίδα σύζυγός του, για ορισμένους στην Ελλάδα είναι απλά «η σύζυγος του Λάνθιμου».
«Έχω υποστεί βιασμούς στην εφηβεία μου. Στη δίκη αυτή ήμουν μάρτυρας. Έφυγα από το δικαστήριο με λυγμούς» είχε εξομολογηθεί προ ημερών η Αριάν Λαμπέντ, μέσα από ένα μακροσκελές κείμενό της. «Γράφω για να καλέσω σε συλλογικό προβληματισμό για το πώς δικάζονται τα σεξουαλικά εγκλήματα» είχε προσθέσει.
Προ ημερών δημοσιεύτηκε ένα κείμενο της συζύγου σας στην Καθημερινή για τη σεξιστική και σεξουαλική βία, με προσωπικές εξομολογήσεις. Πώς βιώσατε εσείς ο ίδιος αυτή τη γενναία της κίνηση;
Είμαι πολύ περήφανος για όλο αυτό που κάνει. Γιατί κάνει μια τεράστια δουλειά, γενικότερα. Έχει φτιάξει μια ένωση στην Γαλλία με ηθοποιούς, η οποία έχει στόχο να καταπολεμήσει τη βία, έστω στον συγκεκριμένο κλάδο, γιατί ο καθένας πρέπει νομίζω να διαλέγει ένα πλαίσιο στο οποίο οι πράξεις του μπορούν να έχουν έναν αντίκτυπο.
Ήσασταν μέρος της απόφασης για το πότε θα μιλήσει, πού και πώς;
Όχι καθόλου. Απλώς, όταν κοντά της, διάβασα το κείμενο, το συζητήσαμε…. Δυστυχώς, συνέβη αυτό που συμβαίνει πάντα. Έγραψε ένα μεγάλο κείμενο με πολλή ουσία και πολλά επίπεδα και φυσικά, όταν το αναδημοσίευσαν άλλα μέσα, υπήρχε ο click-bait τίτλος «Η σύζυγος του Λάνθιμου έχει βιαστεί δυο φορές». Τη στιγμή που ένα από τα βασικά θέματα που θίγει είναι το «είμαι αυτή που είμαι και στην Ελλάδα με φωνάζουν “η γυναίκα του Λάνθιμου”. Φυσικά το περιμέναμε ότι θα συμβεί. Με εντυπωσιάζει, όμως, πάντα η έλλειψη της αξιοπρέπειας και της ενσυναίσθησης.
