Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ο οργανισμός αντιδρά μόνο αφού εισέλθει ένας ιός, αλλά αυτό δεν είναι απολύτως αληθές. Τα «σιωπηλά» αμυντικά συστήματα λειτουργούν ήδη στο παρασκήνιο, και ένα από αυτά μπορεί να είναι ισχυρότερο από ό,τι πιστεύαμε.
Σύμφωνα με νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences, ένα μόριο που υπάρχει φυσιολογικά στον οργανισμό και είναι γνωστό κυρίως για τη σχέση του με τον ιδρώτα, η δερμισίνη, φαίνεται ότι μπορεί να λειτουργεί ως πρώιμη γραμμή άμυνας και απέναντι στη γρίπη.
Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες γνώριζαν ότι η δερμισίνη έχει αντιβακτηριακή και αντιμυκητιασική δράση. Τώρα, ερευνητές του ιδρύματος Fisabio και άλλων ερευνητικών κέντρων διαπίστωσαν ότι μπορεί να αναστέλλει και τον ιό της γρίπης, τόσο σε εργαστηριακά όσο και σε πειραματικά μοντέλα, αναφέρει το Earth.com.
Πώς δρα η δερμισίνη
Αντί να επιτίθεται στον ιό μετά τη μόλυνση, η δερμισίνη δρα νωρίς, πριν ο ιός προλάβει να εγκατασταθεί στα κύτταρα. Ο ιός της γρίπης βασίζεται σε μια πρωτεΐνη, την αιμοσυγκολλητίνη, για να προσκολληθεί και να εισέλθει στα ανθρώπινα κύτταρα. Η δερμισίνη συνδέεται με αυτή την πρωτεΐνη και μεταβάλλει τη δομή της, με αποτέλεσμα ο ιός να χάνει την ικανότητά του να συγχωνευθεί με το κύτταρο.
Η ανακάλυψη αυτή θεωρείται σημαντική επειδή πολλά από τα υπάρχοντα αντιιικά φάρμακα στοχεύουν μια άλλη πρωτεΐνη του ιού, τη νευραμινιδάση, απέναντι στην οποία οι ιοί συχνά αναπτύσσουν αντοχή. Η δερμισίνη, αντίθετα, φαίνεται να στοχεύει μια πολύ πιο σταθερή περιοχή του ιού, κοινή σε πολλά διαφορετικά στελέχη. Αυτό ενισχύει την προοπτική να έχει δράση απέναντι σε πολλαπλές μορφές της γρίπης.
Οι ερευνητές εκτιμούν επίσης ότι η ίδια αρχή θα μπορούσε να αποδειχθεί χρήσιμη και απέναντι σε άλλους αναπνευστικούς ιούς, όπως ο ιός της ιλαράς ή ορισμένοι κορωνοϊοί που συνδέονται με το κοινό κρυολόγημα, ανοίγοντας τον δρόμο για αντιιικές θεραπείες ευρύτερου φάσματος.
Και στη μύτη, το σάλιο και τα δάκρυα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και το πού εντοπίζεται η δερμισίνη. Δεν περιορίζεται στον ιδρώτα, αλλά βρέθηκε και σε σημεία από όπου συνήθως εισέρχονται οι ιοί, όπως η μύτη, το σάλιο και τα δάκρυα. Έτσι φαίνεται να λειτουργεί σαν ένα φυσικό, έγκαιρο προστατευτικό φράγμα.
Η μελέτη έδειξε ακόμη ότι τα βασικά επίπεδα δερμισίνης ήταν έως και έξι φορές υψηλότερα σε ανθρώπους που δεν εμφάνιζαν συμπτώματα τύπου γρίπης σε σύγκριση με πιο ευάλωτα άτομα. Επιπλέον, όταν ξεκινά μια λοίμωξη, τα επίπεδα του μορίου αυξάνονται, ένδειξη ότι ο οργανισμός το αξιοποιεί ενεργά ως μέρος της έμφυτης ανοσίας.
Η ανακάλυψη αυτή ενισχύει την ιδέα ότι το σώμα διαθέτει ήδη φυσικά εργαλεία κατά των λοιμώξεων και ότι η ιατρική μπορεί να αντλήσει νέες θεραπείες μελετώντας πιο προσεκτικά αυτούς τους εγγενείς μηχανισμούς άμυνας.
