Η συζήτηση γύρω από την αυτόνομη οδήγηση περνά σε μια πιο ρεαλιστική φάση, καθώς οι BMW και Mercedes-Benz, φαίνεται να αναθεωρούν τη στρατηγική τους για τα συστήματα επιπέδου 3. Πρόκειται για το επίπεδο αυτονομίας που επιτρέπει στον οδηγό να αποσπά την προσοχή του από την οδήγηση υπό συγκεκριμένες συνθήκες, μεταφέροντας όμως ένα μέρος της ευθύνης στον κατασκευαστή.
Στην πράξη, τόσο η BMW όσο και η Mercedes διαπιστώνουν ότι η μετάβαση αυτή δεν είναι τόσο απλή όσο αρχικά είχε εκτιμηθεί. Τα συστήματα επιπέδου 3, όπως το Drive Pilot της Mercedes ή το αντίστοιχο της BMW, λειτουργούν μόνο σε πολύ συγκεκριμένα σενάρια, κυρίως σε αυτοκινητοδρόμους και σε χαμηλές ταχύτητες, κάτι που περιορίζει σημαντικά τη χρηστικότητά τους στην καθημερινότητα.
Το αποτέλεσμα είναι ένας συνδυασμός υψηλού κόστους ανάπτυξης, περιορισμένης χρήσης και χαμηλής αποδοχής από τους πελάτες. Η εξέλιξη τέτοιων συστημάτων απαιτεί σύνθετο hardware, όπως αισθητήρες LiDAR και ισχυρούς υπολογιστές, ενώ ταυτόχρονα συνοδεύεται από αυξημένες νομικές ευθύνες για τον κατασκευαστή, καθώς στο επίπεδο 3 η ευθύνη σε περίπτωση ατυχήματος δεν βαραίνει αποκλειστικά τον οδηγό.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι δύο εταιρείες επιλέγουν να «πατήσουν φρένο» και να εστιάσουν σε πιο εξελιγμένα συστήματα επιπέδου 2+, τα οποία προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες υποβοήθησης αλλά υπεύθυνος είναι μόνο ο οδηγός.
Η προσέγγιση αυτή θεωρείται πιο εύκολα επεκτάσιμη και εμπορικά βιώσιμη, καθώς δεν απαιτεί το ίδιο επίπεδο επενδύσεων και μπορεί να εφαρμοστεί σε περισσότερα μοντέλα και αγορές.
Σε αυτό το σημείο, η στρατηγική των Ευρωπαίων κατασκευαστών φαίνεται να συγκλίνει με εκείνη της Tesla, η οποία εξαρχής επέλεξε να κινηθεί στο επίπεδο 2. Τα συστήματα Autopilot και Full Self-Driving (Supervised) της Tesla παραμένουν τεχνολογικά στο επίπεδο 2, απαιτώντας συνεχή επίβλεψη από τον οδηγό, αλλά εξελίσσονται διαρκώς μέσω λογισμικού και μπορούν να εφαρμοστούν ευρύτερα και ταχύτερα.
Η διαφοροποίηση αυτή δεν είναι τυχαία. Η Tesla επένδυσε περισσότερο σε software και λιγότερο σε πολύπλοκο και ακριβό hardware, επιλέγοντας μια πιο σταδιακή και εμπορικά ευέλικτη προσέγγιση. Σήμερα, αυτή η επιλογή δείχνει να δικαιώνεται σε έναν βαθμό, καθώς η αγορά φαίνεται να προτιμά λύσεις που λειτουργούν αξιόπιστα σε καθημερινές συνθήκες, ακόμη και αν δεν προσφέρουν πλήρη αυτονομία.
Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι η BMW και η Mercedes εγκαταλείπουν την αυτόνομη οδήγηση. Αντίθετα, συνεχίζουν να επενδύουν σε αυτήν, αλλά με διαφορετική προτεραιότητα. Η εξέλιξη των συστημάτων επιπέδου 3 μετατίθεται χρονικά, έως ότου το κόστος μειωθεί, το ρυθμιστικό πλαίσιο ωριμάσει και οι πραγματικές συνθήκες χρήσης επιτρέψουν την ευρύτερη εφαρμογή τους.
