Οι σπάνιες γαίες παραμένουν αόρατες για τους περισσότερους ανθρώπους, βρίσκονται όμως στον πυρήνα της σύγχρονης τεχνολογίας. Χρησιμοποιούνται σε ισχυρούς μαγνήτες, ηλεκτρικά αυτοκίνητα, ανεμογεννήτριες, οθόνες, κινητά τηλέφωνα, ραντάρ και αμυντικά συστήματα.
Γι’ αυτό κάθε νέα ανακάλυψη δεν αφορά μόνο τον μεταλλευτικό κλάδο, αλλά επηρεάζει βιομηχανικούς, ενεργειακούς και γεωπολιτικούς συσχετισμούς. Όποιος ελέγχει την εξόρυξη και την επεξεργασία αυτών των στοιχείων ελέγχει ένα βασικό μέρος της τεχνολογίας του 21ου αιώνα.
Η Κίνα επιβεβαίωσε νέους πόρους στο ορυχείο Maoniuping, στην κομητεία Mianning της επαρχίας Sichuan. Σύμφωνα με αναφορές που έχουν ως πηγή στο κινεζικό υπουργείο Φυσικών Πόρων, εντοπίστηκαν περίπου 9,67 εκατομμύρια τόνοι οξειδίων σπάνιων γαιών, γεγονός που κατατάσσει το κοίτασμα μεταξύ των σημαντικότερων στον πλανήτη και ως το δεύτερο μεγαλύτερο παραγωγικό κοίτασμα ελαφρών σπάνιων γαιών, μετά το Bayan Obo στην Εσωτερική Μογγολία.
Γιατί είναι σημαντικό
Η σημασία του ευρήματος βρίσκεται πρωτίστως στην κλίμακά του. Η νέα εκτίμηση αυξάνει σημαντικά τους μέχρι τώρα γνωστούς πόρους της περιοχής, ενώ περιλαμβάνει και συνδεδεμένα αποθέματα φθορίτη και βαρίτη, ορυκτών με επίσης βιομηχανική αξία, που ενισχύουν τον στρατηγικό χαρακτήρα της περιοχής.
Οι ελαφρές σπάνιες γαίες, όπως το νεοδύμιο και το πρασεοδύμιο, είναι απαραίτητες για την παραγωγή μόνιμων μαγνητών. Οι μαγνήτες αυτοί χρησιμοποιούνται σε ηλεκτρικούς κινητήρες, γεννήτριες ανεμογεννητριών, προηγμένα ηλεκτρονικά και στρατιωτικό εξοπλισμό. Επομένως, το ζήτημα δεν είναι απλώς η εξόρυξη, αλλά ο έλεγχος ολόκληρων αλυσίδων εφοδιασμού.
Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Communications σχετικά με γιγαντιαία κοιτάσματα σπάνιων γαιών επισημαίνει ότι ο σχηματισμός μεγάλων συγκεντρώσεων εξαρτάται από βαθιές μαγματικές διεργασίες και από την παρατεταμένη εξέλιξη αυτών των συστημάτων. Αυτή η γραμμή έρευνας βοηθά να κατανοήσουμε γιατί περιοχές όπως το Bayan Obo και το Maoniuping συγκεντρώνουν τόσο εξαιρετικούς πόρους.
Το Maoniuping ενισχύει τη θέση της Κίνας, η οποία ήδη κυριαρχεί σε μεγάλο μέρος της παγκόσμιας επεξεργασίας σπάνιων γαιών. Για τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και άλλες οικονομίες, η εξέλιξη αυτή αυξάνει την πίεση για διαφοροποίηση πηγών και επενδύσεις σε εναλλακτικές αλυσίδες παραγωγής. Η πραγματική μάχη δεν θα κριθεί μόνο στην ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων, αλλά και στην ικανότητα εκμετάλλευσής τους με αποδεκτό κόστος, μικρότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα και βιομηχανική επάρκεια για διαχωρισμό, διύλιση και μετατροπή των στοιχείων σε τεχνολογικά εξαρτήματα.
