Το γέλιο ήταν και παραμένει «φάρμακο» για την Άννα Κουτσαφτίκη. Μια άμυνα ακόμα σε καταστάσεις εξαιρετικά δύσκολες για την ίδια. Όπως όταν έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος της πατέρας. Στην εκκλησία όπως αποκάλυψε την έπιασε νευρικό γέλιο. «Ακούγεται οξύμωρο αλλά οι μεγάλες τραγικές στιγμές έχουν πάντα χιούμορ» λέει χαρακτηριστικά η ηθοποιός.
Σε συνέντευξή της στην εκπομπή «The Weekenders» του ΑΝΤ1 η Άννα Κουτσαφτίκη μίλησε στον Θανάση Πάτρα και τον Δημήτρη Πανόπουλο σχετικά με τον ρόλο που διαδραματίζει το χιούμορ στη ζωή της αλλά και γιατί δεν μπόρεσε να πενθήσει τον πατέρα της όταν έφυγε από τη ζωή.
«Είμαι ένα άτομο που αγαπώ πολύ το γελοίο της ανθρώπινης ύπαρξης και πιστεύω ότι η κωμωδία με το δράμα είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Πάντα κότσαρα κάτι κωμικό» δήλωσε αρχικά η ηθοποιός.
Στη συνέχει, η Άννα Κουτσαφτίκη υπογράμμισε ότι «Προτάσσω το χιούμορ. Είναι για εμένα μηχανισμός επιβίωσης, άμυνας και το καλύτερο θεραπευτικό μέσο που έχω να επικοινωνώ με τους ανθρώπους. Έκανα χιούμορ στην κηδεία του πατέρα μου. Ακούγεται οξύμωρο αλλά οι μεγάλες τραγικές στιγμές έχουν πάντα χιούμορ και πολλές φορές οι άνθρωποι μπορεί να οδηγούνται σε ξεσπάσματα γέλιου, που είναι το ίδιο πράγμα αντί να κλάψεις».
«Επίσης στα τραγικά γεγονότα υπάρχει και η μεγαλύτερη δόση χιούμορ, γιατί έτσι είναι η ζωή. Είχα πολύ μεγάλη αδυναμία στον πατέρα μου. Θυμάμαι ότι ήμασταν στην εκκλησία με την αδερφή μου και ακούγαμε τη Λειτουργία και ξαφνικά βγαίνει ένας ιερέας υπερήλικας, ξεκινάει να ψέλνει και δεν έβγαινε η φωνή, έσπαγε, δεν ήξερε που βρισκόταν και μας έπιασε νευρικό γέλιο».
Επιπλέον, η δημοφιλής ηθοποιός ανέφερε πως «Μετά από τρεις μήνες έμεινα έγκυος. Δεν πρόλαβα να πενθήσω, το μετέθεσα για χρόνια, θάβοντάς το κιόλας. Οι εξελίξεις ήταν καταιγιστικές. Όταν φέρνεις στον κόσμο ένα παιδί… Ήταν τόσο ανάμεικτα τα συναισθήματα. Δεν μπορούσα να τα διαχειριστώ, να τα ταξινομήσω».
«Ήταν μια περίεργη περίοδος για εμένα. Η μητρότητα είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο, οπότε ήταν μια δύσκολο περίοδος της ζωής μου, που όμως με βοήθησε να καταλάβω πράγματα για τον εαυτό μου».
