Η κόντρα μεταξύ του Ντόλαντ Τραμπ κα του Βολοντιμίρ Ζελένσκι στις δηλώσεις του μπροστά στις κάμερες στο Λευκό Οίκο μπορεί να σήμανε το ναυάγιο της συμφωνίας για τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας, αλλά μας έκανε σαφές ότι πλέον η «διπλωματία», αν μιλάμε πλέον γι αυτήν μπορεί να ασκείται και με όρους πολιτικού reality.
Συνήθως οι συναντήσεις μεταξύ δύο αρχηγών κρατών είναι καλά προετοιμασμένες και οι κοινές δηλώσεις περιλαμβάνουν κατά κανόνα φιλοφρονήσεις, αλλά ακόμα και αν οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών δεν είναι οι καλύτερες δυνατές οι κόντρες περιορίζονται πίσω από τις κλειστές πόρτες και δεν εξελίσσονται μπροστά στις κάμερες.
Στην εποχή Τραμπ ακόμα και αυτό το «ταμπού» φαίνεται ότι σπάει οδηγώντας παράλληλα τον πόλεμο στην Ουκρανία σε αδιευκρίνιστα μονοπάτια.
Τα βιογραφικά και των δύο ηγετών περιλαμβάνουν περγαμηνές από το χώρο του θεάματος, καθώς ο ουκρανός πρόεδρος ήταν κωμικός ηθοποιός, ενώ ο Αμερικανός ομόλογός του συμμετείχε σε τηλεοπτικά σόου όταν ακόμα τίποτα δεν έδειχνε ότι θα έμπαινε στην πολιτική.
Το «επεισόδιο» στον Λευκό Οίκο θα μπορούσε να είναι ένα επεισόδιο πολιτικού reality και καθώς ο κόσμος είναι εθισμένος σε τέτοια προγράμματα θα έκοβε πολλά «εισιτήρια». Πλην όμως η πολιτική είναι πιο απρόβλεπτη από τα απλά reality. Θα αποδεχθεί ο Ζελένσκι τον ρόλο του ηττημένου και θα επανέλθει ταπεινωμένος στις ΗΠΑ ζητώντας υπογραφή της συμφωνίας; Θα παρέμβουν οι ευρωπαίοι ώστε να μην επαναληφθούν σκηνές σαν την χθεσινή; Θα σκληρύνει ακόμα περισσότερο τη στάση του ο Τραμπ για να τερματίσει τον πόλεμο; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με ασφάλεια, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη συνέχεια σε αυτό το «σίκουελ». Τα σενάρια ήδη γράφοντας πίσω από κλειστές πόρτες και όπως λένε και οι Αμερικανοί «Coming soon to a theatre near you».
