Η Αποστολία Ζώη παραχώρησε μια συνέντευξη στη Μαντώ Γαστεράτου και στο vidcast «50 Λεπτά» στο κανάλι της στο YouTube, μιλώντας για την πορεία της στη μουσική, τα άσχημα περιστατικά που έχει συναντήσει στις νυχτερινές δουλειές που έχει κάνει, καθώς και το πως διαχειρίστηκε την αναγνωσιμότητα.
Όπως υπογράμμισε η Αποστολία Ζώη όταν άρχισε να παίρνει φήμη για την ίδια ήταν ένα αγκάθι, καθώς δεν μπορούσε να βλέπει τα βλέμματα του κόσμου που ήταν συνεχώς «καρφωμένα» πάνω της. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η ίδια να μην μπορεί να βγει έξω για φαγητό, ενώ όλο το άγχος και το στρες που της προκαλούσε η δουλειά, την ανάγκασε να σταματήσει προσωρινά από το τραγούδι!
Μάλιστα, όπως υπογράμμισε, η κούραση που είχε, την ανάγκασαν να μην απολαμβάνει το επάγγελμα της.
«Το ότι έγινα γνωστή στο ευρύτερο κοινό, για εμένα ήταν αγκάθι, δεν ήταν χαρά. Δεν ήμουν ποτέ loud χαρακτήρας ούτε το παιδάκι το οποίο ήθελε να φανεί. Διάλεξα ένα επάγγελμα που λατρεύω αλλά έχει και αυτό ως παράσημο. Για να πετύχεις σε αυτήν τη δουλειά, αναγκαστικά πρέπει να γίνεις γνωστός. Δεν ξέρω κάποια ιστορία που να έχει κάνει τεράστια καριέρα, πορεία, κάποιο όνομα και να είναι εντελώς άφαντο.
Εκτός κι αν βάλω καμιά μάσκα. Αυτό μου ήταν. Δεν μπορούσα τα βλέμματα. Με ζόρισε ουσιαστικά και για ένα διάστημα δεν μπορούσα ούτε να σταματήσω κάπου να πάρω να φάω γιατί σκεφτόμουν ότι έχει κόσμο, ας παραγγείλω στο σπίτι. Πολύ περίεργο.
Με τρόμαζε που με κοιτούσαν στα μάτια κάποιοι άνθρωποι και μου έλεγαν: “Θα γίνει αυτό” και μέχρι να ξεκινήσει ένα σχήμα γίνονταν εντελώς άλλα πράγματα και έπρεπε να μαζέψω τα ασυμμάζευτα μόνη μου.
Για αυτό και σταμάτησα κάποια στιγμή. Το 2009 σταμάτησα. Βαρέθηκα, είπα ότι μάλλον δεν ταιριάζω εδώ μέσα, ρε παιδί μου. Απλά τότε δεν μπορούσα να μην το παίρνω προσωπικά. Μετά το έμαθα.
Έκανα μια δύσκολη συνεργασία, παρασκηνιακά. Δεν ήταν κανείς κακός άνθρωπος. Γινόταν ένα μπάχαλο. Εγώ ήμουν ακριβώς στη μέση και προσπαθούσα να κρατήσω ισορροπίες σε δύο άλλα ονόματα. Εγώ έπρεπε να προστατεύσω και εμένα. Τη δικιά μου παρουσία. Μπορεί και να είναι η μοναδική δουλειά που έφυγα μια εβδομάδα πριν. Τέλος πάντων».
Εγώ πήγαινα στη δουλειά με τη μηχανή. Είχα μια μηχανή, ένα Honda. Βγαίνω έξω, παίρνω τη μηχανή και είμαι στην Κηφισίας και αρχίζω και χοροπηδάω πάνω στη μηχανή. Δε θα το ξεχάσω ποτέ. Ανεβαίνω και κατεβαίνω και λέω “Ουυυυ!” Εν τω μεταξύ ήταν άδειοι οι δρόμοι γιατί ήταν 5:00 το πρωί.
Να πηγαίνω και να “Τι χαρά είναι αυτή; Τελείωσε!”
Ήταν πάρα πολύ κουραστικό, δεν ευχαριστιόμουν τη δουλειά μου. Ήταν σαν να μου επιβεβαίωνε ότι χρειάζομαι μια παύση. Ήταν πολλά μαζί» εξομολογείται η τραγουδίστρια.
