«Ζω μέσω των στίχων μου ένα περίεργο πράγμα», αποκάλυψε στη νέα του συνέντευξη ο Γιάννης Σαββιδάκης.
Με αφορμή την πρώτη τους καλλιτεχνική σύμπραξη, στο κομμάτι «Η τελευταία αγκαλιά», ο Γιώργος Κουβαράς και ο Γιάννης Σαββιδάκης συνάντησαν τη Ζωή Κρονάκη και τον Τάσο Ιορδανίδη στην εκπομπή «Καλημέρα είπαμε;» της ΕΡΤ. Μάλιστα, μεταξύ άλλων, ο γνωστός καλλιτέχνης αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο δημιουργεί κάθε νέο του κομμάτι αλλά και τα κομμάτια που «βλέπει» στα όνειρα του το τελευταίο διάστημα.
Ειδικότερα, ο Γιάννης Σαββιδάκης παραδέχθηκε αρχικά πως «όταν έγραψα αυτό το τραγούδι δεν είχα κάτι στο μυαλό μου, ποτέ δεν έχω τίποτα. Ζω μέσω των στίχων μου ένα περίεργο πράγμα.
Τελευταία βλέπω πάρα πολλά τραγούδια στα όνειρα μου, πάρα πολλά, μαζί με στίχο. Όταν είμαι σε ξύπνια κατάσταση συνεχίζω τη δημιουργία αυτή την οποία, αν είμαι τυχερός και ξυπνήσω, την έχω γράψει στο κινητό μου που ‘ναι δίπλα στο κρεβάτι μου».
Και συμπλήρωσε: «Όταν πάρω αυτό το πράγμα της έμπνευσης και το δω το πρωί της άλλης μέρας ή μετά από λίγες μέρες, λοιπόν, αρχίζω και το εξελίσσω. Την ώρα της εξέλιξης αυτής και με βάση τους πρώτους στίχους, που μου έχουν έρθει, φτιάχνω μια ιστορία σαν να την ζω εγώ».
«Η αλήθεια είναι ότι έχουμε ακούσει χιλιάδες ιστορίες. Από φίλους μας, από γνωστούς μας, από εμάς τους ίδιους που τις έχουμε ζήσει και αναμασάμε ίσως τις μνήμες» είπε, με χαμόγελο, ο Γιάννης Σαββιδάκης.
