Τα στοιχεία νερού στον πλανήτη Άρη διερευνώνται εδώ και δεκαετίες από τους επιστήμονες. Μία νέα μελέτη, όμως, που έρχεται στο προσκήνιο μελετά το ενδεχόμενο, όχι μόνο της παρουσίας νερού, αλλά και του σχηματισμού του πλανήτη από… βροχές και χιονοπτώσεις.
Τις τελευταίες δεκαετίες, οι αποστολές που έχουν μελετήσει την ατμόσφαιρα, την επιφάνεια και το κλίμα του Άρη, αποκάλυψαν ότι κατά τη διάρκεια της πρώιμης χρονικής περιόδου του πλανήτη -περίπου 4,1 έως 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν – ήταν ένα θερμότερο και πιο υγρό μέρος.
Αυτό έχει διεγείρει ερωτήματα σχετικά με το αν θα μπορούσε να υπάρξει ζωή στον Άρη, εξετάζοντας πού θα μπορούσε να βρεθεί το κάποτε άφθονο νερό του.
Μια νέα μελέτη που διεξήχθη από γεωλόγους του Πανεπιστημίου του Κολοράντο Μπάουλνερ (CU Boulder) εκτιμά πως στον πλανήτη είχαν σημειωθεί έντονες βροχοπτώσεις που πιθανότατα τροφοδότησαν κοιλάδες και κανάλια που διαμόρφωσαν τα χαρακτηριστικά του πλανήτη που βλέπουμε ακόμα και σήμερα.
Οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι ο Άρης είχε κάποτε στην επιφάνειά του νερό, ωστόσο, το από πού προήλθε παραμένει ένα μυστήριο. Ενώ οι περισσότεροι υποστηρίζουν ότι ένας παγκόσμιος ωκεανός κάλυπτε κάποτε ολόκληρο το βόρειο πεδινό τμήμα του Άρη, ενώ μεγάλα σώματα εντόπιζαν το νότιο ημισφαίριο, πολλοί υποστηρίζουν ότι ο Άρης ήταν πάντα κρύος και ξηρός. Σε αυτό το σενάριο, το νερό είχε τη μορφή του πάγου και των παγετώνων που καταλάμβαναν τις βόρειες πεδινές περιοχές.
Αυτό το σενάριο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι πριν από περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, ο νεαρός Ήλιος ήταν μόνο κατά 75% τόσο φωτεινός όσο είναι σήμερα, σύμφωνα με το Universe Today.
Τα μοντέλα που «προδίδουν» την ύπαρξη νερού
Γιατί, όμως, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι έβρεχε και χιόνιζε στον Άρη;
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα λογισμικό για να μοντελοποιήσουν την εξέλιξη του αρειανού τοπίου σε συνθετικό έδαφος παρόμοιο με την περιοχή του ισημερινού του Άρη.
Πρόσθεσαν νερό από κατακρημνίσεις σε ορισμένα από τα μοντέλα τους και λιωμένους πάγους σε άλλα, και στη συνέχεια προσομοίωσαν πώς αυτό θα διαμόρφωνε το τοπίο κατά τη διάρκεια δεκάδων έως εκατοντάδων χιλιάδων ετών.
Ακολούθως, η ομάδα συνέκρινε τα δύο μοντέλα με δεδομένα που ελήφθησαν από τα διαστημόπλοια Mars Global Surveyor (MGS) και Mars Odyssey της NASA. Το μοντέλο της βροχόπτωσης ήταν συνεπές με αυτό που βλέπουμε σήμερα γύρω από τον ισημερινό του Άρη, δηλαδή το τεράστιο δίκτυο καναλιών στα υψίπεδα του Άρη.
Τα κοιτάσματα βράχων και οι σχισμές δέλτα που βρέθηκαν σε αυτές τις περιοχές υποδηλώνουν ότι τεράστιες ποσότητες νερού κυλούσαν κάποτε σε όλο τον πλανήτη.
«Μόλις σταμάτησε η διάβρωση από το νερό που ρέει, ο Άρης σχεδόν πάγωσε στο χρόνο και πιθανώς μοιάζει πολύ με τη Γη πριν από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια» σχολίασε ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο Μπράιαν Χάινεκ.
