Η Νικολέτα Βλαβιανού μιλάει ακομπλεξάριστα για την προσωπική της ζωή και την πορεία της στο θέατρο. Η ηθοποιός ρωτήθηκε για τον πατέρα του παιδιού της και τόνισε πως δεν ήταν ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής της. Όπως ανέφερε στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά», εκείνος μέχρι σήμερα, δεν την έχει ξεχάσει.
Η Νικολέτα Βλαβιανού μίλησε αρχικά για την ανάγκη της για ηρεμία, λέγοντας πως «μου αρέσει η μοναξιά, γεμίζω μπαταρίες, δεν μου αρέσει η φασαρία».
Αναφέρθηκε επίσης στην εικόνα της και στη σχέση της με τη θηλυκότητα: «Δεν επιδίωκα να είμαι σέξι. Ήμουν αγοροκόριτσο, είχα φίλους αγόρια και κάποιες λίγες φίλες. Ήμουν πιο ροκ στιλ, ήμουν αυτή η κατάσταση, οπότε δεν είχα στο μυαλό μου να φτιάχνομαι πολύ».
Η καθημερινότητά της ήταν απαιτητική από νωρίς, κάτι που περιέγραψε λέγοντας: «Είχα προτεραιότητες. Είχα παιδί από πολύ μικρή, αυξημένες δουλειές και απασχόληση. Δεν είχα πολύ χρόνο για αυτά». Όσο για την προσωπική της ζωή, δήλωσε ξεκάθαρα: «Είχα ωραίους δεσμούς. Όχι όλοι με ταξίδια, με τέτοια».
Και συμπλήρωσε με ειλικρίνεια: «Είχα όποιον ήθελα. Απλώς δεν ήθελα πολύ συχνά». Σε μια από τις πιο προσωπικές στιγμές της συζήτησης, αναφέρθηκε και σε έναν από τους ελάχιστους μεγάλους έρωτες της ζωής της: «Δύο φορές έχω ερωτευτεί στη ζωή μου, δεν ήταν ο Νορβηγός (σ.σ. ο άνδρας με τον οποίο έκανε την κόρη της).
Ο Νορβηγός το ξέρει. Γι΄αυτό του έμεινα unforgettable (σ.σ. αξέχαστη). Έχει μια φωτογραφία μου εκεί, τη βλέπει η κόρη μου, όταν πάει εκεί. Εγώ δεν θέλω καμία σχέση, δεν θέλω να περνάω από την Νορβηγία. Υπήρχε μεγάλος έρωτας και πριν και μετά».
«Δεν νομίζω πως υπήρξε κάθαρση στον χώρο. Λυπάμαι, αλλά δεν το νομίζω. Νομίζω ότι ήταν ένα μπαμ που έγινε αλλά, επειδή δουλεύω πολύ και στο θέατρο, βλέπω ότι αυτό το θέμα είναι θέμα εξουσίας. Βλέπω και νεότερα παιδιά, δυστυχώς, που ακολουθούν αυτούς τους δρόμους» είπε σε άλλο σημείο η ηθοποιός.
«Τα νέα παιδιά κάνουν μπούλινγκ μεταξύ τους το οποίο, ας πούμε, η δική μου γενιά δεν το είχε τόσο όταν ήμασταν πιο μικροί. Δηλαδή έχω ζήσει αγόρι να κάνει μπούλινγκ σε κορίτσι και πήρα εγώ το μέρος της, γιατί δεν μπορούσα να μην το κάνω. «Μα για όνομα του Θεού, δεν έχετε παραδειγματιστεί από τους πιο παλιούς; Δεν καταλαβαίνετε;» είπα κάποια στιγμή».
