«Παλιά ήμουν βοηθός σκηνοθέτη του Διαγόρα Χρονόπουλου στο θέατρο Τέχνης. Και μου έλεγε “είσαι σκηνοθέτης”. Και του έλεγα “είμαι ηθοποιός”», δήλωσε η ηθοποιός και σκηνοθέτιδα Εύα Οικονόμου – Βαμβακά.
Για τα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα αλλά και για τη βοήθεια που έλαβε από έμπειρους ανθρώπους του χώρου της τέχνης σε αυτά μίλησε, μεταξύ άλλων, η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και του φεστιβάλ Φιλίππων, Εύα Οικονόμου – Βαμβακά στο περιοδικό Gala και τη δημοσιογράφο Μαριλού Πανταζή.
Δείτε ένα απόσπασμα από τη συνέντευξή της:
Ποιος σε βρήκε στα πρώτα σου βήματα;
Με βρήκε, και του το χρωστάω, ο προηγούμενος καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, Θοδωρής Γκόνης που το 2018 μου ανέθεσε να γράψω και να σκηνοθετήσω ένα έργo. Ως τότε πίστευα ότι ήμουν ηθοποιός, δεν ήξερα αν μπορώ να το κάνω, είχα τελειώσει και μια Νομική κάποτε, οπότε είχα μια μάχη μέσα μου ανάμεσα στο σώμα μου και το μυαλό μου. Γιατί ως ηθοποιός χρειαζόμουν το σώμα μου και τα αντανακλαστικά μου και ως σκηνοθέτης το μυαλό μου. Εκείνη τη στιγμή, που έκανα εκείνη την παράσταση από το μηδέν, ένιωσα να ενώνονται ξανά τα κομμάτια μου. Από τότε άλλαξε η ζωή μου.
Δεν είχες ξαναγράψει ούτε σκηνοθετήσει;
Τίποτα και ποτέ.
Και τι ήταν αυτό που είδε σε εσένα;
Δεν ξέρω. Κάτι που δεν έβλεπα εγώ. Το είχαν δει κι άλλοι και το αρνιόμουν. Παλιά ήμουν βοηθός σκηνοθέτη του Διαγόρα Χρονόπουλου στο θέατρο Τέχνης. Και μου έλεγε “είσαι σκηνοθέτης”. Και του έλεγα “είμαι ηθοποιός”. Με μένος το έλεγα. Δεν το δεχόμουν. Τελικά, όταν έγινε αυτό, είπα “τι βλακεία, έλεγα ότι είμαι ηθοποιός και έχασα δέκα χρόνια;”.
