Η NASA, σε συνεργασία με την Ιταλική Διαστημική Υπηρεσία, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά με επιτυχία την πλοήγηση GPS στη σεληνιακή επιφάνεια, θέτοντας τις βάσεις για μια νέα εποχή εξερεύνησης και ανακάλυψης.
Με τη χρήση του Παγκόσμιου Δορυφορικού Συστήματος Πλοήγησης (GNSS), το πείραμα LuGRE (Lunar GNSS Receiver Experiment) περιελάμβανε την επιτυχή λήψη και παρακολούθηση σημάτων με βάση τη Γη από απόσταση 362.000 χιλιομέτρων, αναφέρει ο Independent.
«Στη Γη μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για πλοήηση τα σήματα GNSS στα πάντα, από τα smartphones μέχρι τα αεροπλάνα», δήλωσε ο Kevin Coggins, αναπληρωτής διοικητής του προγράμματος Διαστημικών Επικοινωνιών και Πλοήγησης (SCaN) της NASA.
«Τώρα, το LuGRE μας δείχνει ότι μπορούμε να λάβουμε και να παρακολουθήσουμε με επιτυχία σήματα GNSS στη Σελήνη. Πρόκειται για μια πολύ συναρπαστική ανακάλυψη για τη σεληνιακή πλοήγηση και ελπίζουμε να αξιοποιήσουμε αυτή τη δυνατότητα για μελλοντικές αποστολές».
Το πείραμα πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του σεληνιακού σκάφους Blue Ghost της Firefly Aerospace, το οποίο έγινε το πρώτο εμπορικό σκάφος που έφτασε με επιτυχία στη Σελήνη μετά την προσεδάφιση στην επιφάνειά της την περασμένη εβδομάδα.
Οι εργασίες θα συνεχιστούν για τις επόμενες δύο εβδομάδες σε μια προσπάθεια να συλλεχθούν περισσότερα δεδομένα και να αναπτυχθεί περαιτέρω το πρώτο προηγμένο σύστημα πλοήγησης στη Σελήνη.
Η σκιά του σκάφους Blue Ghost αφού προσεδαφίστηκε στην επιφάνεια της Σελήνης
NASA/Firefly Aerospace via AP
Η NASA ελπίζει να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία για τις επερχόμενες αποστολές Artemis, οι οποίες θα επιχειρήσουν να φέρουν ξανά αστροναύτες στη Σελήνη για πρώτη φορά μετά από 50 και πλέον χρόνια.
Η Συντονισμένη Σεληνιακή Ώρα (LTC)
Παράλληλα με την εισαγωγή του GPS, η NASA εργάζεται επίσης για τη δημιουργία ενός νέου προτύπου χρόνου για τη Σελήνη, τη Συντονισμένη Σεληνιακή Ώρα (LTC), που θα χρησιμοποιείται από τους αστροναύτες, τα διαστημόπλοια και τους δορυφόρους.
Στη Σελήνη ένας μήνας διαρκεί 29,5 γήινες ημέρες, ενώ εξαιτίας των διαφορετικών βαρυτικών δυνάμεων τα γήινα ρολόγια φαίνεται να χάνουν 58,7 μικροδευτερόλεπτα ανά γήινη ημέρα.
«Ένα ατομικό ρολόι στο φεγγάρι θα χτυπά με διαφορετικό ρυθμό από ένα ρολόι στη Γη», δήλωσε πέρυσι ο Coggins. «Είναι λογικό όταν πηγαίνεις σε ένα άλλο ουράνιο σώμα, όπως η Σελήνη ή ο Άρης, το καθένα να έχει τον δικό του καρδιακό παλμό».
