«Θετική» η συνάντηση Ζελένσκι και Τραμπ – Αλλά τα πραγματικά αιτήματα του Κιέβου «έπεσαν στο κενό»

Σύμφωνα με το CNNi, μετά από εννέα μήνες εξαιρετικών διπλωματικών ακροβατικών και λογομαχιών, ο Τραμπ εξακολουθεί να προτιμά να δώσει στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν μια ακόμη ευκαιρία να τον πείσει, αντί για την απροκάλυπτη στρατιωτική κλιμάκωση.

Υπήρχαν όμως -μεταξύ των κολακευτικών κομπλιμέντων και της πεποίθησης ότι μια άπιαστη ειρήνη ήταν κοντά- και μερικά καλά νέα για την Ουκρανία: Στην «τελευταία λέξη» του για το θέμα, την ανάρτηση στο Truth Social που έκανε καθώς αναχωρούσε για το Mar-a-Lago, ο Τραμπ είπε ότι «Πρέπει να σταματήσουν εκεί που βρίσκονται». Πρότεινε δηλαδή μια εκεχειρία κατά μήκος των τρεχουσών γραμμών μάχης, υποδηλώνοντας κάτι που το Κίεβο θα μπορούσε να ανεχθεί σε μεγάλο βαθμό.

«Πρέπει να σταματήσουμε εκεί που είμαστε. Αυτό είναι σημαντικό, να σταματήσουμε εκεί που είμαστε και μετά να μιλήσουμε», δήλωσε ο Ζελένσκι στο CNNi κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου μετά τη συνάντηση.

Πράγματι, η μέρα θα μπορούσε να είχε πάει πολύ χειρότερα για την Ουκρανία.

Καταρχάς, ο Τραμπ εξήρε τις θανατηφόρες αρετές των Τόμαχοκ, για την προμήθεια των οποίων είπε ότι είχε ως θέμα τη συνάντησή του με τον Ζελένσκι. «Γι’ αυτό είμαστε εδώ», είπε. «Οι Τόμαχοκ είναι πολύ επικίνδυνοι… Θα μπορούσε να σημαίνει κλιμάκωση – πολλά άσχημα πράγματα θα μπορούσαν να συμβούν».

Ταυτόχρονα, όμως, ο Τραμπ υπονόμευσε τη δική του απειλή, καθιστώντας αμέσως σαφή τη φύση της συμφωνίας με τον Πούτιν: «Ας ελπίσουμε ότι θα μπορέσουμε να τελειώσουμε αυτόν τον πόλεμο χωρίς να σκεφτόμαστε τους Τόμαχοκ», πρόσθεσε ο Τραμπ. «Νομίζω ότι είμαστε πολύ κοντά σε αυτό».

Η νέα προσέγγιση του Τραμπ και η πραγματικότητα για την διαθεσιμότητα των Τομαχοκ

Η αλήθεια είναι ότι ο Τραμπ πιθανότατα απέχει ακόμη πολύ από τη συμφωνία που ονόμασε «Αριθμός 9», μια αναφορά στον αριθμό των ειρηνευτικών συμφωνιών σε όλο τον κόσμο στις οποίες ισχυρίζεται ότι έχει εμπλακεί. Αλλά η νέα του προσέγγιση – της απειλής με πραγματική στρατιωτική κλιμάκωση, μέσω της αμερικανικής τεχνολογίας που αγοράζεται από Ευρωπαίους συμμάχους και στη συνέχεια παρέχεται στην Ουκρανία – θα μπορούσε, με την πάροδο του χρόνου, να φέρει πιο κοντά στη συμφωνία που εξακολουθεί να λέει ότι θέλει ο Πούτιν.

Η απειλή είναι τόσο ψυχολογική όσο και στρατιωτική. Οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν το απόθεμα για να παράσχουν τις «χιλιάδες» Τόμαχοκ που ο Τραμπ είπε ότι αστειεύτηκε με τον Πούτιν την Πέμπτη ότι θα μπορούσε να δώσει στην Ουκρανία. Οι πύραυλοι συνήθως εκτοξεύονται από τη θάλασσα, και έτσι στην καλύτερη περίπτωση η Ουκρανία θα έπρεπε να περιμένει μήνες για να λάβει μερικές δεκάδες που θα έπρεπε να προσαρμοστούν για να εκτοξευθούν στην ξηρά.

Είναι αξιοσημείωτα ακριβά. Το βεληνεκές τους δεν είναι πολύ μεγαλύτερο από τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που η Ουκρανία εκτοξεύει αυτή τη στιγμή κάθε βράδυ βαθιά στη Ρωσία. Εάν τα χρησιμοποιούσε, το Κίεβο θα έπρεπε να χτυπήσει στόχους αξίας 2 εκατομμυρίων δολαρίων για τα Τόμαχοκ – πράγμα που σημαίνει πλήγμα σε σοβαρές στρατιωτικές ή κυβερνητικές υποδομές, κάτι στο οποίο ο Τραμπ μπορεί να ασκήσει βέτο. Ο Τραμπ και ο Ζελένσκι φάνηκαν να έχουν συμφωνήσει να αφήσουν τις συμφωνίες τους ασαφείς: Ο Ζελένσκι αρνήθηκε να δώσει λεπτομέρειες σχετικά με τη συνομιλία τους για τον Τόμαχοκ, λέγοντας ότι οι ΗΠΑ δεν ήθελαν κλιμάκωση. Ερωτηθείς αν ήταν αισιόδοξος ή απαισιόδοξος για τους πυραύλους, απάντησε ότι ήταν «ρεαλιστής».

Δεύτερον, ο Τραμπ δεν φοβάται πλέον να παραδεχτεί ότι ο Πούτιν μπορεί να τον κοροϊδεύει – μια σημαντική, αν και καθυστερημένη, επιφοίτηση. Πρόσθεσε: «Με έχουν κοροϊδέψει σε όλη μου τη ζωή οι καλύτεροι από αυτούς και βγήκα πολύ καλά».

Προς την Σύνοδο Τραμπ – Πούτιν στη Βουδαπέστη

Η σύνοδος κορυφής της Βουδαπέστης με τον Πούτιν δεν έχει ακόμη συγκεκριμένη ημερομηνία και φαίνεται μια ακόμη στιγμή κατά την οποία το Κρεμλίνο μπορεί να επιδιώξει να κερδίσει ακόμη περισσότερο χρόνο. Αλλά ο Πούτιν θα συναντήσει έναν πρόεδρο των ΗΠΑ ίσως πιο σοφό όσον αφορά τα δικά του ελαττώματα στην αντιμετώπιση του επικεφαλής του Κρεμλίνου και τι απαιτείται για να τραβήξει την προσοχή της Μόσχας. Ο Τραμπ έχει πλέον λάβει υπόψη τη συμβουλή των Ευρωπαίων συμμάχων: Ο Πούτιν απαντά με τη μεγαλύτερη σαφήνεια στη βία.

Το αν ο Τραμπ θα ανταποκριθεί ποτέ σε αυτή την απειλή έχει αναμφισβήτητα μικρότερη σημασία στη μεταβαλλόμενη δυναμική της ίδιας της σύγκρουσης. Ο Ζελένσκι κάθισε μπροστά στον Τραμπ σε μια θέση που λίγοι παρατηρητές φαντάζονταν πιθανή την άνοιξη.

Ποιος θα καταρρεύσει πρώτος κάτω από την πίεση του πολέμου;

Καθώς η πολυδιαφημισμένη καλοκαιρινή επίθεση του Πούτιν συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς προς το φθινόπωρο, έχει αποτύχει μοναδικά να καταλάβει καμία σημαντική πόλη στην ανατολική περιοχή. Αυτό μπορεί να αλλάξει στις λίγες εβδομάδες που απομένουν πριν από τον χειμώνα τον Νοέμβριο. Αλλά η έντονη δοκιμασία, οι απώλειες και το κόστος των καλοκαιρινών μηνών έχουν αφήσει το Ποκρόφσκ, το Κουπιάνσκ και την Κοστιαντίνιβκα σε ουκρανικά χέρια. Ο έλεγχος του Κιέβου είναι επισφαλής και οι ρωσικές προελάσεις σε ανοιχτές εκτάσεις και μέσα από μικροσκοπικά χωριά αφήνουν την Ουκρανία σε κακή θέση για τον χειμώνα. Αλλά οι βασικές θέσεις του Κιέβου, αξιοσημείωτα, ως επί το πλείστον, διατηρούνται.

Δεδομένων των κρίσεων ανθρώπινου δυναμικού, πόρων και ηθικού που απειλούν την Ουκρανία τον Μάιο, αυτό είναι εκπληκτικό και ενδεχομένως να ανατρέψει τη δυναμική των επόμενων μηνών. Ο Πούτιν έπαιξε και πάλι τα στρατιωτικά του χαρτιά και δεν πέτυχε τους στόχους του (ακόμα). Σε λίγες εβδομάδες, ο χειμώνας θα απογυμνώσει τα δέντρα και πλέον το ρωσικό πεζικό δεν θα μπορεί να κρύβεται κάτω από τα φύλα από τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Κιέβου.

Η Ουκρανία αψήφησε και πάλι τις προσδοκίες, εν μέρει λόγω της επιμονής και της θυσίας, αλλά και επειδή, όπως παραδέχτηκε ο Τραμπ: «Είναι ένα πολύ καλό μη επανδρωμένο αεροσκάφος». Αυτές οι νέες δυναμικές μπορεί να αλλάξουν.

Αλλά, για το Κρεμλίνο, η πίεση για αποτελέσματα οδεύει προς μια δυσάρεστη ανάγκη να εξηγήσει τις πρόσφατες αποτυχίες.

Μπορεί ο Πούτιν να αντέξει οικονομικά να πολεμήσει όλο τον χειμώνα, μέχρι την άνοιξη και το τέταρτο καλοκαίρι, για να επιδιώξει ξανά ολοένα και πιο μινιμαλιστικούς στόχους; Οι ελλείψεις φυσικού αερίου από τις ουκρανικές επιθέσεις σε διυλιστήρια πετρελαίου, ο αυξανόμενος πληθωρισμός, οι κυμαινόμενες πληρωμές εγγραφής για νέους στρατιωτικούς και η συνεχής αποτυχία της Μόσχας να κάνει μια πραγματική πρόοδο, υποδηλώνουν ότι δεν μπορεί.

Ο Ζελένσκι επέζησε από μια άνοιξη και ένα καλοκαίρι κατά το οποίο ο κύριος σύμμαχος της Ουκρανίας στράφηκε εναντίον του και προσπάθησε – χωρίς το Κίεβο – να συνάψει μια ειρηνευτική συμφωνία με τον εχθρό της. Η Ουκρανία είδε την Ευρώπη να καλύπτει οικονομικά και στρατιωτικά το κενό που άφησε η Αμερική και στη συνέχεια είδε τον ίδιο ανυπότακτο Λευκό Οίκο να τους προσφέρει τους καλύτερους πυραύλους του.

Ο Ζελένσκι ήταν από οπαδός της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, τώρα ταξιδεύει σε όλα τα μέλη της συμμαχίας, προτείνοντάς τους την σύγχρονη, ταχέως εξελισσόμενη ουκρανική τεχνολογία των drones.

Οι πρόσφατες αλλαγές είναι λιγότερο παρήγορες για τον Πούτιν. Ναι, η Κίνα εξακολουθεί να τον στηρίζει, αλλά η Ινδία σίγουρα πληρώνει ένα τίμημα από τις δευτερογενείς κυρώσεις που επιβλήθηκαν από τις ΗΠΑ για τις αγορές ρωσικού πετρελαίου. (Ο Τραμπ υπαινίχθηκε ότι η Ινδία αποφάσισε να σταματήσει να αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο την Παρασκευή, κάτι που πολλά δημοσιεύματα υποδηλώνουν ότι δεν ισχύει).

Το σχέδιο της Ρωσίας, και η βάση υποστήριξης, εξαρτώνται από μια στρατιωτική νίκη. Ο Πούτιν δεν το έχει ακόμη πετύχει αυτό. Μπορεί να το κάνει – αξιοσημείωτα – τις επόμενες εβδομάδες, δεδομένης της τάσης στα τέλη Οκτωβρίου να φέρει σαρωτικές αλλαγές στο πεδίο της μάχης σε αυτόν τον πόλεμο.

Όποια όμως και αν είναι η ικανότητα της κλειστής, αυταρχικής κοινωνίας της Ρωσίας να καταστείλει τη διαφωνία, ένα ερώτημα γίνεται πιο ηχηρό για τον Πούτιν: «Ποια είναι η επόμενη κίνησή σας;».

Πηγή: Trump meeting brings good news for Zelensky, but Kyiv’s real prize remains out of reach – for now, Analysis by Nick Paton Walsh