Ο πλανήτης ζει ένα ισχυρό σοκ από την ανακοίνωση Τραμπ ότι θα επιβάλλει και μάλιστα άμεσα δασμούς 25% στα αυτοκίνητα που κατασκευάζονται εκτός των ΗΠΑ. Η προσπάθεια του αμερικανού προέδρου να «προστατεύσει» την εγχώρια βιομηχανία οδηγεί σε ένα νέο επεισόδιο προστατευτισμού, που θυμίζει αρκετά τη δεκαετία του 1930.
Μπορεί κάποιος να αντιτείνει ότι η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας δεν έχει μεγάλες ομοιότητες μ’ αυτήν πριν από έναν αιώνα, όταν ο πλανήτης προσπαθούσε να ξεφύγει από τις επιπτώσεις της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης της ιστορίας, αυτής του 1929.
Σήμερα, ακόμα και η κρίση του 2008 μοιάζει μακρινή, ασχέτως αν κάποιες χώρες όπως η Ελλάδα υποφέρουν ακόμα από τις επιπτώσεις της. Με κάποιες μικρές «αμοιχές» από τα χρόνια της πανδημίας, το ελεύθερο εμπόριο σε όλον τον πλανήτη λειτουργούσε, έστω με προβλήματα. Επιπρόσθετα ο πλανήτης ευτυχώς δεν ζει στον απόηχο ενός παγκοσμίου πολέμου και λίγα χρόνια πριν από τον επόμενο. Θεωρητικά όλα είναι ομαλότερα. Είναι όμως;
Η πολιτική Τραμπ όπως έχει εξαγγελθεί ήδη μήνες πριν την εκλογή του έχει ως στόχο να τονώσει την αμερικάνικη οικονομία, με την επιστροφή μεγάλου μέρους της παραγωγής εντός των τειχών, αλλά και συγκέντρωση από τους δασμούς των ποσών που θα λείψουν από τις φοροαπαλλαγές που έχει υποσχεθεί. Φιλόδοξη πολιτική, αλλά είναι πολύ αμφίβολο αν θα φέρει τα προσδοκόμενα αποτελέσματα. Η εμπειρία του προ αιώνος προστατευτισμού, αλλά και ανάλογες κινήσεις μετά τον πόλεμο, δεν πήγαν και τόσο καλά. Ειδικά σε μία παγκόσμια αγορά, που ουσιαστικά μετά το τέλος της δεκαετίας του ’80 λειτουργεί με ολοένα και μικρότερους έως και μηδενικούς δασμούς η επιστροφή σε έναν ιδιότυπο κρατικό προστατευτισμό είναι κίνηση μεγάλου ρίσκου. Και επειδή οι προβλέψεις παραμένουν σενάρια, ας ελπίσουμε ότι ο λογαριασμός όλης αυτής την λίγο παλιομοδίτικης αστάθειας δεν είναι μεγάλος.
