Νέο ρεκόρ ταχύτητας καταγράφηκε στη μετάδοση δεδομένων μέσω ήδη εγκατεστημένου, εμπορικά χρησιμοποιούμενου καλωδίου οπτικών ινών, καθώς ερευνητές πέτυχαν ρυθμό 450 terabits ανά δευτερόλεπτο – δηλαδή 450.000.000.000.000 bits ανά δευτερόλεπτο –μέσα από ζεύγος καλωδίων κάτω από τους πολυσύχναστους δρόμους του Λονδίνου.
Η Πολίνα Μπέιβελ του University College London και οι συνεργάτες της πέτυχαν το ρεκόρ χρησιμοποιώντας υπάρχοντα καλώδια οπτικών ινών που εκτείνονται από το εργαστήριό τους στο Μπλούμσμπερι μέχρι ένα data center στο Κάναρι Γουόρφ και πίσω. Ο συγκεκριμένος ρυθμός μετάδοσης θα ήταν αρκετός, σύμφωνα με τους ερευνητές, για το ταυτόχρονο streaming περίπου 50 εκατομμυρίων ταινιών.
Όπως δήλωσε η Μπέιβελ, το επίτευγμα αυτό αντιστοιχεί σε ταχύτητα περίπου δέκα φορές μεγαλύτερη από εκείνη που παρατηρείται στα σημερινά εμπορικά δίκτυα. Αν εφαρμοζόταν ευρύτερα, θα μπορούσε να προσφέρει αύξηση του εύρους ζώνης του διαδικτύου αντίστοιχη με την προσθήκη εννέα νέων καλωδίων δίπλα σε κάθε υπάρχον, χωρίς το κόστος και την αναστάτωση που θα συνεπαγόταν η εγκατάστασή τους στην πραγματικότητα, αναφέρει το New Scientist.
Ιδανικό για εφαρμογές ΑΙ
Ένα τόσο μεγάλο άλμα στις ταχύτητες μεταφοράς δεδομένων ίσως να ξεπερνά τις ανάγκες των ανθρώπων που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, όμως, σύμφωνα με τη Μπέιβελ, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί απόλυτα από την έκρηξη των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης.
«Υπάρχει μόνο μια συγκεκριμένη ποσότητα δεδομένων που μπορεί να επεξεργαστεί ο καθένας – πόσες ταινίες να δεις πια;», λέει. «Αλλά η υποδομή της τεχνητής νοημοσύνης παράγει πολλά δεδομένα, και αυτά τα δεδομένα κατακλύζουν το δίκτυο».
Το ρεκόρ κατέστη δυνατό χάρη σε ειδικά σχεδιασμένο εξοπλισμό, που επέτρεψε τη μετάδοση δεδομένων σε πολύ ευρύ φάσμα συχνοτήτων – από 1264 νανόμετρα έως 1617,8 νανόμετρα – που υπερβαίνει κατά πολύ αυτό που χρησιμοποιείται σήμερα στα εμπορικά δίκτυα. Οι διαφορετικές αυτές συχνότητες απαίτησαν νέες προσεγγίσεις για τη διόρθωση διαφορετικών τύπων και βαθμών παραμόρφωσης, καθώς οι παλμοί λέιζερ συναντούν διαφορετικούς δείκτες διάθλασης μέσα στις οπτικές ίνες ανάλογα με την έντασή τους.
Σε υπάρχοντα καλώδια αντί για νέα
Αν και υψηλότερες ταχύτητες έχουν επιτευχθεί και στο παρελθόν σε αυστηρά ελεγχόμενα πειράματα, η συγκεκριμένη εργασία έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή βασίστηκε σε υπάρχοντα καλώδια, που έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί εντατικά, έχουν βρώμικους συνδέσμους και βρίσκονται κάτω από μια θορυβώδη μεγαλούπολη – και αποτελεί, επομένως, μια δοκιμή σε πραγματικές συνθήκες. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι μια εμπορική εφαρμογή θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.
Η Κέριαν Χάρινγκτον του Πανεπιστημίου του Μπαθ σημείωσε ότι στην έρευνα για τις οπτικές ίνες υπάρχουν δύο βασικές κατευθύνσεις: η αύξηση του εύρους ζώνης στα καλώδια που έχουν ήδη εγκατασταθεί με μεγάλο κόστος και η ανάπτυξη νέων τύπων ινών που θα άρουν ορισμένα από τα υφιστάμενα τεχνολογικά εμπόδια. «Το ενδιαφέρον στη συγκεκριμένη εργασία είναι ότι αξιοποιεί αυτό που ήδη βρίσκεται στο έδαφος, το οποίο είναι ακριβό να αλλάξει», λέει. «Πρόκειται για μια πολύ πρακτική προσέγγιση με πιο άμεσο όφελος στην αύξηση της χωρητικότητας από ό,τι οι νέες ίνες».
