Η ζωή της άλλαξε δραματικά το 1997, όταν ο Τζιάνι δολοφονήθηκε έξω από την έπαυλή του στο Μαϊάμι. Η τραγική δολοφονία του αδελφού της την διέλυσε. «Όταν δολοφονήθηκε ο Gianni, τα βλέμματα όλου του πλανήτη ήταν στραμμένα πάνω μου και το 99% αυτών πίστευαν ότι δεν επρόκειτο να τα καταφέρω. Και ίσως κατά βάθος να πίστευα το ίδιο, στην αρχή.
Ο αδελφός μου ήταν ο βασιλιάς, και ολόκληρος ο κόσμος γύρω μου είχε καταρρεύσει» θα πει σε συνέντευξή της στον Guardian, ενώ στη συνέντευξή της στο Interview, θα δηλώσει:
«Ήμουν διαλυμένη αλλά δεν μπορούσα να δείξω τον πόνο μου δημόσια, γιατί αν κατέρρεα, όλοι γύρω μου θα κατέρρεαν. Έπρεπε, λοιπόν, να είμαι δυνατή για τα παιδιά μου, για την εταιρεία, για τους ανθρώπους που δούλευαν για τον Gianni και εμένα. Επίσης, ήθελα να αποδώσω φόρο τιμής σε εκείνον και έλεγα “κοίτα, μου έμαθε τα πάντα, οπότε τουλάχιστον πρέπει να προσπαθήσω να συνεχίσω”».
Η Ντονατέλα κληρονόμησε το 20% του οίκου Versace και ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση. Παρά τις αρχικές αμφιβολίες για το αν θα μπορούσε να αντέξει το βάρος της κληρονομιάς του αδελφού της, δεν άφησε τον οίκο να καταρρεύσει. Αντίθετα, ανανέωσε το στιλ του Versace, διατηρώντας την τολμηρή και προκλητική αισθητική, αλλά προσθέτοντας μια μοντέρνα και θηλυκή πινελιά. Οι πρώτες συλλογές της Ντονατέλα Βερσάτσε μετά τη δολοφονία του αδελφού της δεν έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό – ούτε από τους κριτικούς ούτε από τους πελάτες.
«Είχα δυο επιλογές», θα πει σε συνέντευξή της, «ο ένας ήταν να πάρω τον κόσμο του Gianni και να τον ανανεώσω και ο δεύτερος να εξελίξω τις κολεξιόν».
Μεταγενέστερα θα παραδεχτεί ότι έκανε πολλά λάθη τότε και κυρίως ότι προσπάθησε να είναι ο Gianni και όχι ο εαυτός της. Στη ζωή της μπήκε και η κοκαΐνη και όσοι την έζησαν εκείνα τα χρόνια περιγράφουν ένα «άσχημο τέρας» στο οποίο κανείς δεν ήθελε να βρίσκεται κοντά.
«Όταν κάνεις χρήση κοκαΐνης κάθε μέρα, το μυαλό σου σταματά να δουλεύει. Έκλαιγα, γελούσα, έκλαιγα, κοιμόμουν- δεν καταλάβαινα τι έλεγα όταν μιλούσα, ο κόσμος δεν μπορούσε να με καταλάβει… Ήμουν επιθετική. Η φωνή μου ήταν πάντα υψωμένη. Η οικογένειά μου με φοβόταν, τα παιδιά μου πάγωναν από τον φόβο», είχε παραδεχτεί σε συνέντευξή της στη Vogue το 2005.
Ο οίκος έφτασε ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία, σημαντικά περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας χρειάστηκε να βγουν στο σφυρί. Κορυφαίοι managers και οικονομικοί διευθυντές επιστρατεύτηκαν για να μαζέψουν τα χρέη και να ισοφαρίσουν τις απώλειες. Η μεγάλη αλλαγή, ωστόσο, ήρθε με την απεξάρτηση της Ντονατέλα από τις ουσίες και το comeback στη δουλειά.
Μάλιστα, γι’ αυτή την εξέλιξη ευθύνεται ο Έλτον Τζον, φίλος της οικογένειας, που με την πρόφαση ότι φίλοι και συγγενείς θα συγκεντρώνονταν στο Μιλάνο για να γιορτάσουν τα 18α γενέθλια της κόρης της Allegra, την έβαλαν όλοι μαζί σ’ ένα αεροπλάνο με προορισμό κλινική αποτοξίνωσης στις ΗΠΑ.
Νηφάλια πια, η Ντονατέλα και με μια ώριμη και ξεκάθαρη ματιά, κατάφερε να ισορροπήσει ιδανικά την κληρονομιά του οίκου – τα έντονα χρώματα και τα αέρινα υφάσματα – μεταμορφώνοντάς τα σε νέες, πιο απαλές γραμμές, χαρίζοντας στο χαρακτηριστικό στιλ του Versace μια σύγχρονη, εκλεπτυσμένη εκδοχή του σέξι.
Ανάμεσα στις πιο εμβληματικές στιγμές της είναι το διάσημο «Jungle Dress» που φόρεσε η Τζένιφερ Λόπεζ στα Grammy το 2000, ένα φόρεμα που έγραψε ιστορία και οδήγησε στη δημιουργία του Google Images, καθώς η ζήτηση για τις φωτογραφίες του φορέματος έσπασε κάθε ρεκόρ.
