Ελάχιστη είναι η γνώση των ανδρών σχετικά με τις αλλαγές που προκύπτουν στη σεξουαλική λειτουργία τους με την πάροδο του χρόνου. Στους περισσότερους φαίνονται μυστηριώδεις, ενοχλητικές, ίσως και λίγο τρομακτικές.
Αυτές οι αποθαρρυντικές αλλαγές, όμως, μπορούν να ελαχιστοποιηθούν, μαθαίνοντας τον τρόπο που το σώμα ανταποκρίνεται ή αντιδρά στον τρόπο ζωής, αφού οι επιλογές καθορίζουν ως έναν σημαντικό βαθμό τη διατήρηση της λίμπιντο και της στύσης.
Απαραίτητη, βέβαια, προϋπόθεση είναι να μην περιμένουν μέχρι κάποια δυσλειτουργία ή πάθηση επιστήσει την προσοχή τους για τον επικείμενο κίνδυνο. Η επίγνωση του σώματος πρέπει να ξεκινά νωρίτερα, προκειμένου να γίνονται προσαρμογές στον τρόπο ζωής που θα αποτρέψουν μελλοντικά την εξασθένιση της σεξουαλικής ζωής.
«Είναι φυσικό οι άνδρες να παρατηρούν μια σταδιακή μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας, ίσως και ικανότητά τους, για σεξ καθώς μεγαλώνουν. Ο βαθμός διαφέρει από άτομο σε άτομο, αλλά οι περισσότεροι διατηρούν τουλάχιστον κάποιο βαθμό σεξουαλικού ενδιαφέροντος μέχρι τα 70 τους.
Ωστόσο, μερικές φορές η απώλεια της σεξουαλικής επιθυμίας σχετίζεται με υποκείμενη σωματική ή ψυχολογική πάθηση, ή με επιβλαβείς για τη σεξουαλική ζωή συνήθειες», επισημαίνει ο Επιστημονικός Υπεύθυνος της Menclinic Χειρουργός Ανδρολόγος Ουρολόγος δρ Αναστάσιος Λιβάνιος.
Η διατήρηση της επιθυμίας και της ικανότητας για σεξ για πολλές δεκαετίες έγκειται σε έναν συνδυασμό αλλαγών του τρόπου ζωής, θεραπείας παθήσεων, φαρμακευτικής αγωγής και άλλων παραγόντων.
Πιο συγκεκριμένα:
Έλεγχος του στρες: Το χρόνιο στρες συμβάλλει σημαντικά στη μείωση της λίμπιντο και τη στυτική δυσλειτουργία. Υπό συνθήκες στρες το σώμα παράγει υπερβολική κορτιζόλη, η οποία επηρεάζει την παραγωγή τεστοστερόνης. Επίσης, συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, εμποδίζοντας τη ροή αίματος στο πέος.
Προσήλωση στην υγιεινή διατροφή: Το fast food βλάπτει τη σεξουαλική υγεία. Η τακτική επιλογή του πρόχειρου φαγητού οδηγεί σε παχυσαρκία, διαβήτη και καρδιαγγειακά προβλήματα, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη σεξουαλική λειτουργία.
Διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους: Η ευσαρκία επηρεάζει άμεσα τη στυτική λειτουργία προκαλώντας χρόνια φλεγμονώδη κατάσταση σε όλο το σώμα, αυξάνοντας ουσίες που καταπολεμούν το μονοξείδιο του αζώτου, το οποίο παίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση των αιμοφόρων αγγείων διασταλμένων και χαλαρών, έτσι ώστε το αίμα να ρέει πιο αποτελεσματικά.
Επιμονή στη φυσική δραστηριότητα: Ο καθιστικός τρόπος ζωής και τα χαμηλά ποσοστά σωματικής δραστηριότητας έχουν αποδειχθεί σημαντικοί και ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για στυτική δυσλειτουργία. Η τακτική άσκηση βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, η οποία είναι απαραίτητη για την επίτευξη και τη διατήρηση της στύσης.
Ζωή χωρίς τσιγάρο: Το κάπνισμα έχει αναγνωριστεί ως μια από τις αιτίες στυτικής δυσλειτουργίας επειδή οι τοξίνες των καπνικών προϊόντων μπορούν να βλάψουν τον βλεννογόνο των αιμοφόρων αγγείων, μειώνοντας τη ροή του αίματος στο πέος.
Διαχρονικές επιδημιολογικές μελέτες έχουν αναφέρει ότι ο κίνδυνος εμφάνισης στυτικής δυσλειτουργίας είναι 1,5-2 φορές μεγαλύτερος στους καπνιστές σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Μάλιστα, υπάρχει σχέση δόσης-απόκρισης. Όσοι διακόπτουν το κάπνισμα βλέπουν βελτίωση ακόμα και 36 ώρες μετά.
Πρόληψη του μεταβολικού συνδρόμου: Η πρόληψη και η αποφυγή του μεταβολικού συνδρόμου στηρίζεται σε τρεις βασικούς πυλώνες: την υγιεινή διατροφή, την τακτική σωματική άσκηση και τη δραστική μείωση επιβλαβών συνηθειών. Εφαρμόζοντας τους παραπάνω κανόνες μειώνεται (ή καθυστερεί) δραστικά η πιθανότητα ανάπτυξης σακχαρώδη διαβήτη, υπέρτασης, υπερχοληστεριναιμίας και καρδιαγγειακών παθήσεων, που αποτελούν παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση προβλημάτων στύσης.
Έλεγχος ορμονών: Η ορμονική ανισορροπία είναι μια από τις κύριες οργανικές αιτίες της στυτικής δυσλειτουργίας. Αφορά κυρίως τα χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης, τα οποία μειώνονται φυσικά με την ηλικία παρασύροντας τη σεξουαλική επιθυμία και την ικανότητα στύσης. Προλακτίνη και οιστρογόνα επίσης παίζουν ρόλο, όπως και τα προβλήματα του θυρεοειδούς αδένα.
Διαχείριση χρόνιων νόσων: Εκτός από τις ασθένειες που προαναφέρθηκαν υπάρχουν και άλλες νευρολογικές παθήσεις που επηρεάζουν αρνητικά τη σεξουαλική ζωή, όπως για παράδειγμα η νόσος του Πάρκινσον και η Σκλήρυνση κατά Πλάκας. Εμπόδιο στη διατήρηση υγιούς σεξουαλικής ζωής μπορούν να αποτελέσουν τα προβλήματα με τον προστάτη, όπως και η χρόνια νεφροπάθεια, η οποία επηρεάζει τη σεξουαλική λειτουργία τουλάχιστον στο 50% των ασθενών.
Αλλαγή φαρμάκων όταν προκαλούν παρενέργειες: Για τη σεξουαλική δυσλειτουργία των ανδρών συχνά ευθύνονται φάρμακα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση διαφόρων παθήσεων. Αντιυπερτασικά, αντικαταθλιπτικά, βήτα-αναστολείς, κ.ά., μπορούν να μειώσουν τη λίμπιντο και να οδηγήσουν σε στυτικά προβλήματα.
Επαρκής και ποιοτικός ύπνος: Ο καθημερινός ποιοτικός νυχτερινός ύπνος πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα των ανδρών, καθώς οι διαταραχές ύπνου, συμπεριλαμβανομένης της υπνικής άπνοιας, επηρεάζουν σοβαρά τα επίπεδα τεστοστερόνης και είναι πιθανόν να οδηγήσουν σε σεξουαλική δυσλειτουργία.
Τόνωση της ψυχολογίας: Εκτός από τις ψυχικές παθήσεις όπως η κατάθλιψη, που μπορούν να οδηγήσουν σε μείωση της λίμπιντο και δυσκολίες στην επίτευξη ή διατήρηση της στύσης, η μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας δεν είναι ασυνήθιστη σε μακροχρόνιες σχέσεις, ούτε όταν υπάρχουν προβλήματα επικοινωνίας, συγκρούσεις ή έλλειψη οικειότητας.
«Σε αυτές τις περιπτώσεις το κλειδί για βελτίωση της σεξουαλικής ζωής είναι η επένδυση χρόνου στη σχέση, προκειμένου τα ζευγάρια να έρθουν πιο κοντά. Παρότι οι μέθοδοι αλλάζουν όσο παρατείνεται η σχέση, η ερωτική επιθυμία μπορεί να κρατηθεί ζωντανή μέχρι και την ηλικία των 70 και 80», επισημαίνει ο δρ Λιβάνιος
«Επομένως, η υγιεινή διατροφή, η τακτική άσκηση, η αποφυγή καπνίσματος και άλλων καταχρήσεων, ο τακτικός έλεγχος της υγείας, η θεραπεία υποκείμενων παθήσεων με φάρμακα που δεν προκαλούν παρενέργειες, ο ποιοτικός ύπνος και η καλή ψυχολογική κατάσταση βοηθούν στη διατήρηση μιας σεξουαλικά ενεργής ζωής, που τόσο σημαντική είναι για τους άνδρες», καταλήγει.
