Ο Γιώργος Μαρίνος πέθανε σε ηλικία 87 ετών την Τρίτη (10.03.2026) και ο θάνατός του έχει γεμίσει θλίψη τον χώρο της τέχνης. Ο Κώστας Τουρνάς πριν από λίγο καιρό είχε αποκαλύψει ότι για τον σπουδαίο ηθοποιό, τραγουδιστή και σόουμαν είχε γράψει το κομμάτι «Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο».
Ο Κώστας Τουρνάς είχε μιλήσει στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» τον Δεκέμβριο του 2025 και είχε αναφερθεί στον Γιώργο Μαρίνο, που τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα υγείας. Το τραγούδι «Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο» ήταν στον δίσκο, με τίτλο «Τώρα», που κυκλοφόρησε το 1980.
«Ο πρώτος άνθρωπος που άκουγε ένα τραγούδι που έγραφα ήταν η γυναίκα μου. Πάντα. Ήταν σίγουρη ότι δεν έπρεπε να πω τον “Αχιλλέα απ’ το Κάιρο” γιατί ήταν ένα δύσκολο τραγούδι θεματικά και πίστευε ότι πιθανόν να μην με ωφελεί. Αν ακούσεις τον στίχο και τον προσέξεις λίγο, είναι ένα τραγούδι που στην ουσία φέρεται ενάντια σε οποιαδήποτε διαφορετικότητα ανθρώπινη. Αυτή η οποία είναι η αιτία από το να τσακωθούν δυο φίλοι έως να τσακωθούν δυο κράτη και να ξεσπάσει πόλεμος.
«Το πρότεινα αυτό το τραγούδι στον Γιώργο Μαρίνο να το πει στο πρόγραμμα που κάναμε τότε στη “Μέδουσα”. Μου είπε όμως “δεν έχει καμία δύναμη το τραγούδι να το πω εγώ όση δύναμη αποκτά να το πεις εσύ”», είχε δηλώσει ο Κώστας Τουρνάς.
«Είχα το ερέθισμα από άνθρωπο που ήξερα και δούλευα μαζί του και ήταν ομοφυλόφιλος, τον Γιώργο Μαρίνο. Ζούσε μία ζωή την οποία ο ίδιος την είχε ομολογήσει, δεν την έκρυβε. Ο “Μηνάς” που λέει μέσα το τραγούδι ήταν το ταίρι του Γιώργου και η “Λέλα” ήταν η αδερφή μου, η οποία δεν ζει πια. Η θεματολογία του τραγουδιού ήταν ταμπού για την εποχή.
Η φράση κλειδί σε αυτό το τραγούδι είναι το “θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου”. Όταν κάποιος λέει “α την πουστάρα να πούμε, την ξεφωνημένη”, θα μπορούσε αυτός να είναι αδερφός σου, παιδί σου. Εκεί θα το ‘λεγες; Αυτό είναι περισσότερο μια αίσθηση της θέσης που παίρνουμε οι άνθρωποι κατά πως μας βολεύει εκείνη την ώρα», είχε δηλώσει ακόμα στο One Man ο Κώστας Τουρνάς.
Οι στίχοι του τραγουδιού «Ο Αχιλλέας από το Κάιρο»
Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο
εδώ και χρόνια ζει στην Αθήνα
σ’ ένα υπόγειο σκοτεινό
γωνιακό κάπου στην Σίνα
Μαζί του ζει κάποιος Μηνάς
γι’ αυτούς τους δυο και τι δεν λένε
οι πιο σεμνοί της γειτονιάς
ξέρουν επίθετα που καίνε
Είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου
Ποτέ δε βγαίνουνε μαζί
κανείς δεν ξέρει πώς περνάνε
υπόγεια κάνουνε ζωή
κι όλοι οι αργόσχολοι ρωτάνε
Η κυρά Λέλα η Σμυρνιά
στην αμαρτία λέει βουλιάζουν
και διώχνει τα μικρά παιδιά
όταν στο υπόγειο πλησιάζουν
Είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου
Τα βράδια απ’ έξω σαν περνάς
μια μουσική ακούς και γέλια
και στο υπόγειο αν κοιτάς
βλέπεις μια ολάνθιστη καμέλια
Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο
ας είναι χρόνια στην Αθήνα
η μάνα του δεν τον ξεχνά
κι ας είναι απ’ τα παιδιά εκείνα…
…που είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου
