Σε λαϊκό προσκύνημα εκτίθεται από την Τετάρτη (23/4) και μέχρι την Παρασκευή (25/4) η σορός του Πάπα Φραγκίσκου προκειμένου οι πιστοί να μπορέσουν να τον αποχαιρετήσουν.
Μετά το θάνατό του το σώμα του Ποντίφικα υποβλήθηκε στη διαδικασία της θανατοπραξίας, μια τεχνική συντήρησης που επιτρέπει το λαϊκό προσκύνημα χωρίς να χρειαστούν πιο επεμβατικές μέθοδοι.
Η σορός του εκτίθεται σε ένα απλό φέρετρο από ψευδάργυρο μέσα σε ένα ξύλινο φέρετρο. Ήταν εξάλλου δική του επιθυμία να μην εκτεθεί το σώμα του σε καταπέλτη, ούτε μέσα στο συνηθισμένο τριπλό φέρετρο.
Τι είναι η θανατοπραξία
Σε αντίθεση με ό,τι μπορεί να πιστεύει κανείς, η θανατοπραξία δεν είναι ταρίχευση.
Σύμφωνα με το euronews, πρόκειται για μια τεχνική συντήρησης σώματος που χρησιμοποιείται κυρίως για τη δημόσια έκθεση σορών. Η πρακτική αυτή, που ρυθμίζεται στην Ιταλία με νόμο του 2022, θεωρείται σύγχρονη εξέλιξη της ταρίχευσης και διακρίνεται από τη χρήση λιγότερο επεμβατικών ουσιών που σέβονται περισσότερο το ανθρώπινο σώμα.
Αποτελείται από μια επεξεργασία υγιεινής-συντήρησης που επιβραδύνει τις διαδικασίες αποσύνθεσης, επιτρέποντας τη διατήρηση της φυσικής εμφάνισης του νεκρού για αρκετές ημέρες. Η διαδικασία περιλαμβάνει την έγχυση συντηρητικών υγρών στο αρτηριακό σύστημα, την πλήρη απολύμανση του σώματος, το διορθωτικό μακιγιάζ και τη διευθέτηση των χεριών και του προσώπου ώστε να εξασφαλίζεται μια γαλήνια και συγκροτημένη εμφάνιση.
Θανατοπραξία: Μια παράδοση αιώνων στην παπική ιστορία
Η χρήση της θανατοπραξίας έχει τις ρίζες της στη μακρά παράδοση της Καθολικής Εκκλησίας. Για αιώνες, στην πραγματικότητα, οι πάπες υποβάλλονται σε συντηρητική θεραπεία, τόσο για πνευματικούς λόγους όσο και για πρακτικές ανάγκες που σχετίζονται με τη δημόσια λατρεία και τη διάρκεια των νεκρικών τελετών.
Στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν η ταρίχευση, μια πιο επεμβατική τεχνική που περιλαμβάνει την αφαίρεση των εσωτερικών οργάνων και τη χρήση ουσιών όπως η φορμόλη και το οινόπνευμα. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, δόθηκε μεγαλύτερη προσοχή στην αξιοπρέπεια του ανθρώπινου σώματος, γεγονός που ώθησε την Εκκλησία να υιοθετήσει πιο διακριτικές και σεβαστές μεθόδους, όπως η θανατοπραξία.
