Ο πόλεμος και ο παραλογισμός συνήθως συμβαδίζουν. Όχι μόνο προκαλούν θύματα και ζημιές που χρειάζονται μέχρι και δεκαετίες για να αποκατασταθούν, αλλά και γιατί βάζουν ακόμα και όσους είναι μακριά από την εστία να θεωρούν δεδομένο και φυσιολογικό αυτό που μέχρι χθες θεωρούσαν αδιανόητο.
Στο πολλαπλό μέτωπο της Μέσης Ανατολής ενεργειακές υποδομές βομβαρδίζονται ανηλεώς και οι εμπλεκόμενοι υπόσχονται ότι αυτό θα γίνει ακόμα χειρότερο. Εμείς, οι τόσα μακριά, αλλά και τόσο κοντά στον πόλεμο, βλέπουμε τις επιπτώσεις του πολέμου στη ζωή μας, κυρίως στις αναρτημένες τιμές στις εισόδους των βενζινάδικων και δεν είμαστε μακριά από τη στιγμή που θα θεωρούμε τα δύο ευρώ το λίτρο «καλή τιμή».
Στον Λευκό Οίκο ο Ντόναλντ Τραμπ υπεραμύνεται της επίθεσης στο Ιράν και τις ενεργειακές του εγκαταστάσεις και υμνεί τις αρετές του αιφνιδιασμού επιχειρηματολογώντας με παράδειγμα την επίθεσης της Ιαπωνίας στο Περλ Χάρμπορ, παρουσία της πρωθυπουργού της Ιαπωνίας, η οποία θα πρέπει να έζησε μία από τις πιο αμήχανες στιγμές της ζωής της.
Την ίδια ώρα οι τιμές σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο απογειώνονται και οι ΗΠΑ λένε ότι θα αφήσουν να περάσει «λίγο» ιρανικό πετρέλαιο, μήπως και ησυχάσουν οι αγορές.
Μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα δηλώσεων που η μία αναιρεί την άλλη, βομβαρδισμών που «πνίγουν» μερικά από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα στον πλανήτη, αναζητάμε μάταια ένα κοίτασμα κοινής λογικής για να αντλήσουμε λίγο κουράγιο για ένα μέλλον που δεν δείχνει και τόσο ρόδινο.
