Στο πλαίσιο της προσαρμογής της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας στις ολοένα αυστηρότερες προδιαγραφές ασφάλειας της Ε.Ε., η Fiat εξετάζει μια λύση που μέχρι πρόσφατα θα θεωρούνταν αμφιλεγόμενη: τον τεχνητό περιορισμό της τελικής ταχύτητας στα πιο μικρά και προσιτά μοντέλα της, ως εναλλακτική στα όλο και πιο ακριβά συστήματα υποβοήθησης.
Τη συγκεκριμένη προσέγγιση ανέπτυξε δημόσια ο διευθύνων σύμβουλος της Fiat, Olivier Francois, σε συνέντευξή του στο βρετανικό Autocar. Όπως υποστηρίζει, δεν είναι απαραίτητα λογικό τα αυτοκίνητα πόλης να εξοπλίζονται με περίπλοκα και ακριβά συστήματα ασφαλείας, τα οποία έχουν εξελιχθεί κυρίως για οχήματα υψηλών επιδόσεων, όταν στην πράξη κινούνται σχεδόν αποκλειστικά σε χαμηλές ταχύτητες.
Σύμφωνα με τον Francois, το μέσο ανώτατο νόμιμο όριο ταχύτητας στην Ευρώπη διαμορφώνεται πάνω κάτω στα 118 χλμ./ώρα, γεγονός που θέτει υπό αμφισβήτηση τη χρησιμότητα της δυνατότητας επίτευξης σημαντικά πιο υψηλών τελικών ταχυτήτων από μικρά αυτοκίνητα με κατά κύριο λόγο αστικό χαρακτήρα.
Σε αυτό το πλαίσιο, ένας περιορισμός κοντά στο όριο που προαναφέραμε δεν θα επηρέαζε ουσιαστικά την καθημερινότητα, αλλά θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά το κόστος εξέλιξης και παραγωγής.
Η συζήτηση αφορά άμεσα τα πιο δημοφιλή μοντέλα της μάρκας, όπως τα Fiat 500, Panda και το καινούργιο Grande Panda. Και τα τρία κινούνται κυρίως μέσα στην πόλη και διανύουν λίγα σχετικά χιλιόμετρα με χαμηλές μέσες ταχύτητες. Ο ίδιος εκτιμά ότι ένας «κόφτης» στα π.χ. 120 χλμ./ώρα δύσκολα θα γινόταν αντιληπτός από την πλειονότητα των οδηγών.
Στην πράξη, η Fiat έχει ήδη υιοθετήσει αντίστοιχη λογική σε ορισμένες εκδόσεις. Η ηλεκτρική εκδοχή του Grande Panda, για παράδειγμα, περιορίζεται στα 132 χλμ./ώρα, κυρίως για λόγους εξοικονόμησης ενέργειας και αύξησης της αυτονομίας, ενώ οι θερμικές και υβριδικές εκδόσεις φτάνουν έως τα 160 χλμ./ώρα. Αντίστοιχα, το ηλεκτρικό Fiat 500e έχει τελική ταχύτητα 135 ή 150 χλμ./ώρα, ανάλογα με τη χωρητικότητα της μπαταρίας, ενώ το επερχόμενο 500 Hybrid κινείται θεωρητικά στο ίδιο πλαίσιο.
Κατά τον επικεφαλής της Fiat, ο περιορισμός της τελικής ταχύτητας θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιο οικονομική λύση σε σχέση με την υποχρεωτική ενσωμάτωση όλο και πιο σύνθετων συστημάτων ADAS σε κάθε κατηγορία οχήματος.
Όπως σημειώνει, το κόστος ενός αυτοκινήτου πόλης έχει αυξηθεί έως και 60% μέσα στα τελευταία πέντε ή έξι χρόνια, κυρίως λόγω των νέων απαιτήσεων σε αισθητήρες, κάμερες και συστήματα αναγνώρισης σημάτων, χωρίς πάντα να υπάρχει αντίστοιχο όφελος για τον τελικό χρήστη.
Υπενθυμίζει μάλιστα ότι τα μικρά αυτοκίνητα της περιόδου 2018-2019 δεν θεωρούνταν ιδιαίτερα επικίνδυνα, παρά τον σαφώς απλούστερο εξοπλισμό τους.
Η φιλοσοφία που προτείνει η Fiat είναι ένα «βήμα πίσω» στην πολυπλοκότητα, ειδικά για προσιτά μοντέλα που απευθύνονται σε πιο νέους οδηγούς και κινούνται κυρίως μέσα στην πόλη. Σε αυτό το πλαίσιο, η ιταλική μάρκα βλέπει θετικά και τη συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας μικρών αυτοκινήτων, με πιο ρεαλιστικές και λιγότερο δαπανηρές απαιτήσεις ασφάλειας.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι η ιδέα του περιορισμού της τελικής ταχύτητας δεν είναι καινοτόμος. Η Volvo, για παράδειγμα, έχει ήδη εφαρμόσει όριο στα 180 χλμ./ώρα σε όλα τα μοντέλα της, στοχεύοντας στη μείωση της σοβαρότητας των ατυχημάτων και ανοίγοντας μια ευρύτερη συζήτηση για το πού πρέπει να μπαίνει το όριο ανάμεσα στην ασφάλεια, το κόστος και την ελευθερία επιλογής του οδηγού.
