Ανθρωποειδή ρομπότ στο Πεκίνο ξεπέρασαν μια σειρά από παγκόσμια ρεκόρ ανδρών στον στίβο, στο πλαίσιο των πρόσφατων Παγκόσμιων Αγώνων Ανθρωποειδών Ρομπότ 2026, καταγράφοντας καλύτερες επιδόσεις στα 100 μ., τα 400 μ., τα 1.500 μ. και το άλμα εις ύψος.
Οι επιδόσεις αυτές δεν αντικαθιστούν επίσημα τα ανθρώπινα ρεκόρ, καθώς τα ρομπότ αγωνίστηκαν σε ειδικές κατηγορίες και υπό διαφορετικές συνθήκες, ωστόσο αναδεικνύουν την πρόοδο που έχει σημειωθεί από την πρώτη διοργάνωση πέρυσι, αναφέρει το LiveScience. Οι πενθήμεροι αγώνες που πραγματοποιήθηκαν από τις 22 έως τις 26 Αυγούστου, συγκέντρωσαν 2.056 ρομπότ από 666 ομάδες 16 χωρών. Το πρόγραμμα περιλάμβανε αθλήματα όπως ποδόσφαιρο και πολεμικές τέχνες, αλλά και πρακτικές εφαρμογές, όπως εργασίες logistics σε αποθήκες, συναρμολόγηση τύπου εργοστασίου και διαδικασίες φόρτισης.
Ιδού τα τέσσερα ανθρώπινα ρεκόρ που κατέρριψαν τα ρομπότ-αθλητές:
100 μέτρα: Tiangong Ultra, 8,64 δευτερόλεπτα
Ανθρώπινο ρεκόρ: Ο Γιουσέιν Μπολτ είχε τρέξει την απόσταση σε 9,58 δευτερόλεπτα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2009 στο Βερολίνο.
Επίδοση ρομπότ: Το Tiangong Ultra, ανθρωποειδές ρομπότ που αναπτύχθηκε από το Beijing Humanoid Robot Innovation Center, κέρδισε τον τελικό των 100 μ. στην κατηγορία μεγάλου μεγέθους, τερματίζοντας σε 8,64 δευτερόλεπτα στις 26 Αυγούστου. Είχε αρχικά σημειώσει 9,39 δευτερόλεπτα, επίδοση ήδη καλύτερη από εκείνη του Μπολτ, ενώ στα προκριματικά κατέβηκε στα 8,86. Το τελικό 8,64 ήταν κατά 0,94 δευτερόλεπτα ταχύτερο από το παγκόσμιο ρεκόρ του Τζαμαϊκανού.
400 μέτρα: Tiangong Ultra, 38,15 δευτερόλεπτα
Ανθρώπινο ρεκόρ: Τα 43,03 δευτερόλεπτα του Γουέιντ Φαν Νίκερκ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο στις 14 Αυγούστου 2016.
Επίδοση ρομπότ: Το Tiangong Ultra κυριάρχησε και στα 400 μ., κερδίζοντας τον τελικό σε 38,15 δευτερόλεπτα, σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα ταχύτερα από το παγκόσμιο ρεκόρ του Νοτιοαφρικανού.
1.500 μέτρα: Tiangong Ultra, 2 λεπτά και 21,6 δευτερόλεπτα
Ανθρώπινο ρεκόρ: Ο Μαροκινός Χισάμ Ελ Γκερούζ έχει το παγκόσμιο ρεκόρ των 1.500 μ. με 3 λεπτά και 26 δευτερόλεπτα, από τις 14 Ιουλίου 1998 στη Ρώμη.
Επίδοση ρομπότ: Το Tiangong Ultra ολοκλήρωσε το «χατ τρικ» του, κερδίζοντας σε 2 λεπτά και 21,6 δευτερόλεπτα. Ακόμη και τα δύο επόμενα ρομπότ, με χρόνους 2:30,00 και 2:30,22, κατάφεραν να σπάσουν το ανθρώπινο ρεκόρ.
Άλμα εις ύψος: Ρομπότ της X-Humanoid, 2,88 μέτρα από στάση
Ανθρώπινο ρεκόρ: Ο Κουβανός Χαβιέρ Σοτομαγιόρ πέρασε τα 2,45 μ. στη Σαλαμάνκα της Ισπανίας στις 27 Ιουλίου 1993.
Επίδοση ρομπότ: Ρομπότ της X-Humanoid έφτασε τα 2,88 μ. σε άλμα από στάση, συντρίβοντας το προηγούμενο ρομποτικό ρεκόρ των 0,95 μ. από τους Αγώνες του 2025. Η σύγκριση με τον Σοτομαγιόρ, πάντως, δεν είναι άμεση: το ανθρώπινο ρεκόρ αφορά κανονικό άλμα εις ύψος με φορά, ταχύτητα προσέγγισης, απογείωση από το ένα πόδι και τεχνική Fosbury flop, ενώ το ρομπότ εκτέλεσε άλμα από στάση με διαφορετική μηχανική.
Τι σημαίνουν αυτά τα ρεκόρ
Οι αγώνες αποτελούν ένδειξη της ταχείας βελτίωσης των ανθρωποειδών ρομπότ. Το τρέξιμο, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερες αποστάσεις, και τα ψηλά άλματα απαιτούν ισχυρούς ενεργοποιητές, συνεχείς διορθώσεις ισορροπίας, ακριβή τοποθέτηση των ποδιών και λογισμικό που διορθώνει μικρά σφάλματα σε πραγματικό χρόνο.
Όπως εξήγησε στο LiveScience ο Σκοτ Γουόλτερ της RoboStrategy, οι εντυπωσιακές επιδόσεις βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στη μηχανική βελτιστοποίηση των ρομπότ για μία συγκεκριμένη αποστολή. Η αφαίρεση περιττών τμημάτων και βαθμών ελευθερίας από χέρια, ώμους, ισχία και αστραγάλους μείωσε τη μάζα και βελτίωσε την αποδοτικότητα της κίνησης.
Αυτό, όμως, σημαίνει ότι τα συγκεκριμένα ρομπότ δεν θα ήταν απαραίτητα εξίσου ικανά σε πιο σύνθετες εργασίες. Ορισμένα μπορούσαν ουσιαστικά να επιταχύνουν μόνο σε ευθεία γραμμή και δυσκολεύονταν να σταματήσουν χωρίς πτώση ή σύγκρουση. Κάποια προσέκρουσαν σε εμπόδια ή έπεσαν, ενώ άλλα έπιασαν φωτιά, δείχνοντας ότι η αξιοπιστία παραμένει πρόκληση.
Παράλληλα, μεγάλο μέρος των αγώνων επικεντρώθηκε σε πιο πρακτικές δεξιότητες: σύνδεση καλωδίων φόρτισης, χειρισμό αντικειμένων και εργαλείων και εργασίες σε προσομοιωμένα βιομηχανικά ή περιβάλλοντα υπηρεσιών. Περισσότερο από το 40% των αγωνισμάτων απαιτούσε αυτόνομη λειτουργία, χωρίς άμεσο ανθρώπινο έλεγχο.
Σε αυτές τις εφαρμογές το δυσκολότερο δεν είναι τόσο η ταχύτητα ή η δύναμη, όσο η ικανότητα ενός ρομπότ να αναγνωρίζει σωστά ένα αντικείμενο, να υπολογίζει τη θέση του, να ασκεί την κατάλληλη δύναμη και να προσαρμόζεται όταν κάτι δεν εξελίσσεται όπως είχε προβλεφθεί. Η εξειδίκευση σε μία συγκεκριμένη αποστολή είναι σχετικά ευκολότερη· το μεγάλο ζητούμενο παραμένει η δημιουργία ενός πραγματικά ευέλικτου ρομπότ γενικής χρήσης.
