Βαρύ πένθος για την Τόνια Σωτηροπούλου καθώς το Σάββατο (17-01-2026) ανήμερα της ονομαστικής γιορτής της, έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος πατέρας της. Η ηθοποιός τον αποχαιρέτησε με μια συναισθηματική ανάρτηση που έκανε στο Instagram. Έγραψε ένα κείμενο βγαλμένο από την ψυχή της για τον άνθρωπο που ήταν πάντα κοντά της, την συμβούλευε και στήριζε τις επιλογές της.
Η Τόνια Σωτηροπούλου πλαισίωσε την ανάρτησή της με φωτογραφίες και βίντεο. Από την εποχή που ο πατέρας της, την κρατούσε μωρό στην αγκαλιά του, μέχρι πιο πρόσφατα όταν έβγαινε στο μπαλκόνι για να της κουνήσει τα χέρια του από ψηλά. Οι δυο τους ήταν πολύ δεμένοι και τώρα η ηθοποιός καλείται να διαχειριστεί τον πόνο της απώλειας.
«Ο μπαμπάς μου ήταν πολύ ωραίος τύπος! Μου έλεγε πως όταν πεθάνει θα ήθελε οι άνθρωποι να τον θυμούνται για το χιούμορ του. Ήταν όντως πολύ αστείος και γεμάτος ζωή και αγάπη, ήταν γενναιόδωρος και έξω καρδιά, αγαπούσε τη θάλασσα, τους φίλους μου και τα λουλούδια. Αγαπούσε τα αδέρφια μου κι εμένα, τον Κωστή σαν τρίτο γιο και λάτρευε τη μάνα μου.
Όταν του είπα πως θα γίνω ηθοποιός, μου απάντησε – “ευτυχώς κορίτσι μου, νόμιζα πως θα μου πεις κάτι βαρετό, όπως γιατρός ή δικηγόρος”.
Με έμαθε να πέφτω 7 φορές και να σηκώνομαι 8. Μου έπαιρνε πάντα λουλούδια στη γιορτή της γυναίκας, όπως άλλωστε και στη μητέρα μου. Πριν 15 χρόνια είχε πάει σε φωτογράφο να βγάλει το πορτρέτο που θα χρησιμοποιούσαμε για τον τάφο του σε περίπτωση που πεθάνει γιατί τότε ήταν ακόμα ωραίος, όπως έλεγε αλλά και για να μη μας βάλει σε κόπο αυτή τη δύσκολη στιγμή.
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έβγαινε στο μπαλκόνι του σπιτιού μας, κάθε φορά που έφευγα για να με χαιρετήσει. Κάθε φορά. Όλα τα χρόνια. Τους τελευταίους μήνες το έκανε όσο μπορούσε ακόμα να σηκωθεί. Έφυγε την ημέρα της γιορτής μου. Η ζωή είναι για να τη ζούμε, η ζωή είναι για τους ζωντανούς, η ζωή είναι για να τη γιορτάζουμε μου έλεγε!
Αν ο πατέρας μου ήταν σκηνή από ταινία θα ήταν η σκηνή του χορού στο Another round. Μπαμπά σ´ευχαριστούμε που είσαι ο μπαμπάς μας. Θα σε γιορτάζουμε και θα σε αγαπάμε πάντα, κάθε φορά που θα κοιτάζω το μπαλκόνι μας θα είσαι εκεί, να χαιρετάς, να μου στέλνεις την ευχήσου και θα ανταμώνουμε. Σε κάθε λουλούδι που αγγίζω θα ανθίζεις, θα είσαι εκεί σε κάθε λέξη που με κάνει να γελάω μέχρι δακρύων» έγραψε η Τόνια Σωτηροπούλου.
