Πάνω από μια δεκαετία πριν, οι επιστήμονες είχαν προβλέψει ότι ο γαλαξίας μας και ο γειτονικός γαλαξίας της Ανδρομέδας θα συγκρούονταν σε τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, με αποτέλεσμα μια αναμόρφωση» του ηλιακού μας συστήματος.
Τώρα, κάτι τέτοιο θεωρείται απίθανο – τουλάχιστον εντός του αναμενόμενου χρονικού πλαισίου, αναφέρει ο Independent.
«Βλέπουμε συχνά εξωτερικούς γαλαξίες να συγκρούονται και να συγχωνεύονται με άλλους γαλαξίες, δημιουργώντας μερικές φορές κάτι που μοιάζει με κοσμικά πυροτεχνήματα, όταν αέριο, ωθούμενο προς το κέντρο του υπολείμματος της συγχώνευσης, τροφοδοτεί μια κεντρική μαύρη τρύπα εκπέμποντας τεράστια ποσότητα ακτινοβολίας, πριν πέσει ανεπιστρεπτί μέσα στην τρύπα», εξήγησε ο καθηγητής Carlos Frenk του Πανεπιστημίου του Ντάραμ στο Ηνωμένο Βασίλειο.
«Μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι αυτή ήταν η μοίρα που περίμενε τον γαλαξία μας» είπε. «Τώρα γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολύ καλές πιθανότητες να αποφύγουμε αυτό το τρομακτικό πεπρωμένο».
Προηγούμενη έρευνα από αστρονόμους της NASA είχε διαπιστώσει ότι η σύγκρουση με τον πλησιέστερο γειτονικό μας γαλαξία θα εκτόξευε τον Ήλιο σε μια νέα περιοχή του διαστήματος, αν και η Γη δεν θα καταστρεφόταν. Τα αστέρια θα εκτοξευόταν σε διαφορετικές τροχιές. Αυτή τη στιγμή, οι γαλαξίες κατευθύνονται ο ένας προς τον άλλο με ταχύτητα περίπου 100 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο.
Μόλις 2% πιθανότητα σύγκρουσης
Ωστόσο, μετά από 100.000 προσομοιώσεις και των δύο γαλαξιών με βάση τα τελευταία δεδομένα παρατήρησης από τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble της NASA και Gaia του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), οι συγγραφείς της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Astronomy διαπίστωσαν ότι υπάρχει μόλις 2% πιθανότητα ο γαλαξίας μας και η Ανδρομέδα να συγκρουστούν μεταξύ τους κατά τη διάρκεια των επόμενων πέντε δισεκατομμυρίων ετών.
Μία ακόμη απεικόνιση της στιγμής λίγο πριν τη σύγκρουση του γαλαξία μας (αριστερά) με εκείνον της Ανδρομέδας
NASA, ESA, Z. Levay and R. van der Marel (STScI), and A. Mellinger
Σε περισσότερα από τα μισά σενάρια, οι γαλαξίες είχαν τουλάχιστον μία στενή συνάντηση πριν χάσουν αρκετή τροχιακή ενέργεια για να συγκρουστούν και να συγχωνευθούν. Ωστόσο, αυτό θα συνέβαινε σε περίπου οκτώ έως δέκα δισεκατομμύρια χρόνια. Μέχρι τότε, ο Ήλιος μπορεί να έχει «πεθάνει» όταν τελειώσει το υδρογόνο του, καταστρέφοντας τη Γη σύμφωνα με ένα από τα πιθανά σενάρια.
Ωστόσο, στις περισσότερες άλλες περιπτώσεις, οι γαλαξίες περνούν ο ένας δίπλα στον άλλο χωρίς να συμβεί κάτι, αν και υπάρχει περιθώριο αβεβαιότητας.
Ο ρόλος του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου
Επιπλέον, οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι οι προηγούμενες έρευνες δεν ήταν λανθασμένες, αλλά ότι οι ίδιοι κατάφεραν να ενσωματώσουν περισσότερες μεταβλητές στις προσομοιώσεις τους.
«Ενώ ορισμένες προηγούμενες εργασίες είχαν επικεντρωθεί στην αλληλεπίδραση μεταξύ του γαλαξία μας, του γαλαξία της Ανδρομέδας και του γαλαξία του Τριγώνου, εμείς συμπεριλάβαμε και την επίδραση του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Δρ. Till Sawala, του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι στη Φινλανδία. Το Νέφος είναι ένας νάνος γαλαξίας που περιστρέφεται γύρω από τον δικό μας.
«Αν και η μάζα του είναι μόνο περίπου το 15% της μάζας του γαλαξία μας, η βαρυτική του έλξη, που είναι κάθετη προς την τροχιά του γαλαξία της Ανδρομέδας, διαταράσσει την κίνηση του γαλαξία μας σε βαθμό που μειώνει σημαντικά την πιθανότητα συγχώνευσης με εκείνον της Ανδρομέδας».
Ωστόσο, οι συγγραφείς ήδη επιδιώκουν να επικαιροποιήσουν τα ευρήματά τους με νέα δεδομένα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Gaia του ESA θα παρέχει σύντομα πιο ακριβείς μετρήσεις κρίσιμων παραγόντων εντός των γαλαξιών, συμπεριλαμβανομένης της κίνησης της Ανδρομέδας.
